การตอกบัตรลงเวลาทำงานโดยไม่ได้ทำงานตามเวลาที่ตอกบัตร ถือเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับกรณีร้ายแรงหรือไม่ ต้องพิจารณาเหตุและพฤติการณ์ประกอบ
การฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับกรณีร้ายแรงต้องพิจารณาเหตุและพฤติการณ์ที่ลูกจ้างไม่อยู่ทำงานด้วย ไม่ใช่พิจารณาเพียงการกระทำภายนอก หากลูกจ้างป่วยและได้รับอนุญาตจากหัวหน้างานให้ลาได้ ย่อมไม่เป็นการฝ่าฝืนกรณีร้ายแรง
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ถูกเลิกจ้างโดยอ้างว่าตอกบัตรลงเวลาทำงานแล้วออกไปทำธุระส่วนตัวโดยไม่ได้รับอนุญาต แต่โจทก์นำสืบว่าโจทก์ป่วยและได้รับอนุญาตจากหัวหน้างานให้ลาป่วยได้ ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงดังกล่าวและวินิจฉัยว่าไม่เป็นการฝ่าฝืนกรณีร้ายแรง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2671/2532นาย วีระโชติ วิเชียรโชติโจทก์บริษัท คา ร์เมทเซ็นเตอร์ จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 68(6) ป.วิ.พ. ม. 94, ม. 183 พ.ร.ฎ.จัดตั้งองค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพ พ.ศ.2519 ม. 54การที่โจทก์ได้ตอกบัตรลงเวลาทำงานโดยไม่ได้ทำงานตามเวลาที่มีการตอกบัตร จะเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกรณีร้ายแรงหรือไม่ต้องพิจารณาถึงเหตุและพฤติการณ์ด้วยว่าเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานอย่างไร การที่ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่า โจทก์ป่วย ได้รับอนุญาตจากหัวหน้างานให้ลาได้เพื่อวินิจฉัยว่า ที่โจทก์ไม่อยู่ทำงานนั้นเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่ เป็นการวินิจฉัยตามประเด็นพิพาทที่กำหนดว่าโจทก์กระทำผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกรณีที่ร้ายแรงหรือไม่ จำเลยอุทธรณ์เพื่อให้ศาลฎีกาฟังตามพยานหลักฐานของจำเลยว่าการที่โจทก์ตอกบัตรลงเวลาทำงาน แล้วหยุดงานโดยไม่ได้รับอนุมัติจากผู้จัดการโรงงาน เป็นการปฏิบัติผิดข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของจำเลยกรณีที่ร้ายแรง เป็นการอุทธรณ์โต้แย้งดุลพินิจของศาลแรงงานกลางที่รับฟังว่า โจทก์ได้รับอนุญาตให้ลาหยุดจากหัวหน้างาน จึงมิได้ปฏิบัติผิดข้อบังคับของจำเลยกรณีที่ร้ายแรงอันเป็นอุทธรณ์ในข้อเท็จจริง ต้องห้ามตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ. 2522 มาตรา 54.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า เป็นเงิน 1,860 บาท ให้แก่โจทก์จำเลยให้การว่า จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเมื่อวันที่ 26 และ27 กันยายน 2531 โ