ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3140/2532

ประเด็นกฎหมาย

การเลิกจ้างพนักงานที่กระทำผิดวินัยโดยประพฤติชั่วอันเสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ของตำแหน่งหน้าที่ เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมหรือไม่ และพนักงานมีสิทธิได้รับค

หลักกฎหมาย

การที่พนักงานซึ่งมีอำนาจให้คุณให้โทษแก่ผู้ร่วมกิจการ ไปขอสุราต่างประเทศจากผู้นั้นถึงที่พักในเวลากลางคืน และรับเงินแทนเมื่อไม่มีสุรา ถือเป็นการกระทำอันเสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ของตำแหน่งหน้าที่ เป็นการประพฤติชั่วตามข้อบังคับของนายจ้าง นายจ้างเลิกจ้างได้โดยชอบไม่เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม แต่หากข้อบังคั

คำวินิจฉัย

ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับคำขอให้เพิกถอนคำสั่งจำเลยที่ 479/2531 และคำขอให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงาน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยจำนวน 25,380 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นผู้ช่วยผู้จัดการสาย มีอำนาจให้คุณให้โทษแก่นางเนื้อทองซึ่งเป็นเจ้าของรถร่วมบริการ ในเวลากลางคืนโจทก์ไปที่พักของนางเนื้อทองและขอสุราต่างประเทศ เมื่อไม่มีสุรา โจทก์รับเงิน 200 บาทจากนางเนื้อทอง โดยศาลแรงงานกลางฟังว่าไม่ได้เกิดจากการข่มขู่ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยอ้างว่ากระทำผิดวินัยร้ายแรง แต่ศาล

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3140/2532นาย วิชัย ปิ่นจุโจทก์องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 49 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46, ข้อ 47โจทก์ดำรงตำแหน่งผู้ช่วยผู้จัดการสาย ซึ่งเป็นตำแหน่งที่สามารถให้คุณให้โทษแก่ น. ผู้เป็นเจ้าของรถยนต์โดยสารที่ร่วมรับคนโดยสารในกิจการของจำเลยได้ โจทก์ไปขอสุราต่างประเทศจาก น.ถึงที่พักในเวลา 23 นาฬิกาเศษ เมื่อ น.ไม่มีสุราต่างประเทศโจทก์ก็ยอมรับเอาเงินจำนวน 200 บาท จาก น.ถือได้ว่าโจทก์ได้กระทำการอันเป็นเหตุให้เสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ของตำแหน่งหน้าที่อันเป็นการประพฤติชั่วตามข้อบังคับของจำเลยข้อ 4.13 ย่อมเป็นเหตุที่จำเลยจะเลิกจ้างโจทก์ได้โดยชอบ ไม่เป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม การกระทำความผิดวินัยตามข้อ 4.13 จำเลยกำหนดให้ลงโทษด้วยการให้ออกโดยกำหนดไว้ในข้อ 9 ของข้อบังคับว่า การลงโทษให้ออกนั้นให้กระทำในกรณีที่พนักงานกระทำผิดวินัยอันเป็นเหตุให้เสียหายแก่องค์การไม่ถึงร้ายแรง และได้รับการเตือนเป็นหนังสือแล้ว เมื่อไม่ปรากฏว่าจำเลยได้เคยมีหนังสือตักเตือนโจทก์มาก่อนและกรณีไม่ต้องด้วยข้อ 47 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน โจทก์จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชยจากจำเลย โจทก์กระทำผิดวินัยตามข้อบังคับ โดยประพฤติตนเป็นที่เสื่อมเสียเกียรติศักดิ์ของตำแหน่งหน้าที่ จึงเป็นเรื่องโจทก์จงใจขัดคำสั่งของนายจ้างตามที่กำหนดไว้ในข้อบังคับ โจทก์ไม่มีสิทธิเรียกร้องเอาสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 583โจทก์ฟ้องขอให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ 479/2531 ให้จำเลยรับโจทก์กลับเข้าทำงานในตำแหน่งหน้าที่และอัตราค่าจ้างไม่ต่ำกว่าเดิม