การตีความคำว่า 'เหตุจำเป็น' ตามข้อบังคับการลา และผลของการไม่ได้รับอนุญาตลาต่อการลงโทษทางวินัยและการเลื่อนขั้นเงินเดือน
คำว่า 'เหตุจำเป็น' ตามข้อบังคับการลา หมายถึงเหตุที่ลูกจ้างไม่สามารถยื่นใบลาก่อนหยุดงานหรือไม่สามารถรอฟังคำสั่งอนุญาตได้ มิได้หมายถึงความสำคัญหรือความจำเป็นของธุรกิจการงานที่ลูกจ้างจะต้องไปกระทำ การที่โจทก์ยื่นใบลาพร้อมแนบโทรเลขแจ้งให้กลับบ้านด่วน ถือเป็นการชี้แจงเหตุจำเป็นที่ไม่อาจรอฟังคำสั่งอนุญาตไ
ศาลฎีกาพิพากษาให้เพิกถอนคำสั่งลงโทษของจำเลย ให้จำเลยคืนเงินค่าจ้างที่ตัด 348 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ และให้จำเลยพิจารณาเลื่อนขั้นเงินเดือนประจำปีของโจทก์ใหม่
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย ได้รับโทรเลขจากญาติให้กลับบ้านด่วน จึงยื่นใบลาขอลากิจพร้อมแนบโทรเลข แต่จำเลยไม่อนุมัติ โดยถือว่าโจทก์ขาดงาน และมีคำสั่งลงโทษภาคทัณฑ์และตัดค่าจ้าง 348 บาท รวมทั้งนำเหตุดังกล่าวไปประกอบการพิจารณาไม่เลื่อนขั้นเงินเดือนประจำปีให้โจทก์
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613/2529นาย คำรณ วงษ์วิจิตรโจทก์องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพจำเลย ป.พ.พ. ม. 204, ม. 224, ม. 368 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 51 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 11 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 31เหตุจำเป็นที่ไม่อาจเสนอใบลาหรือไม่อาจรอรับอนุญาตให้ลากิจส่วนตัวได้ตามข้อบังคับของจำเลยหมายถึงเหตุที่ลูกจ้างไม่สามารถยื่นใบลาก่อนหยุดงานหรือยื่นใบลาไว้แล้วแต่ไม่สามารถรอฟังคำสั่งอนุญาตของจำเลยได้มิได้หมายถึงความสำคัญหรือความจำเป็นของธุรกิจการงานซึ่งลูกจ้างจะต้องไปกระทำมิฉะนั้นข้อบังคับจะไร้ผลเพราะในกรณีที่ลูกจ้างได้รับหนังสือหรือโทรเลขเรียกตัวกลับบ้านโดยมิได้ระบุรายละเอียดของธุรกิจการงานหรือระบุรายละเอียดอันเป็นเท็จลูกจ้างก็ไม่อาจหยุดงานไปก่อนได้ดังนั้นการที่โจทก์ยื่นใบลากิจส่วนตัวต่อจำเลยโดยแนบโทรเลขซึ่งได้รับจากญาติซึ่งแจ้งให้โจทก์กลับบ้านด่วนนั้นเป็นการยื่นใบลาพร้อมทั้งชี้แจงเหตุจำเป็นซึ่งไม่อาจรอฟังคำสั่งอนุญาตจากจำเลยถูกต้องตามข้อบังคับของจำเลยแล้วแม้ธุรกิจการงานที่โจทก์ลาไปทำนั้นเป็นเพียงไปกู้เงินให้พี่ชายไปทำงานต่างประเทศก็เป็นเรื่องที่โจทก์เพิ่งทราบภายหลังจำเลยจะถือเป็นข้ออ้างไม่อนุมัติใบลาของโจทก์ไม่ได้. จำเลยไม่อนุมัติใบลาของโจทก์โดยถือว่าโจทก์ขาดงานและมีคำสั่งลงโทษภาคทัณฑ์และตัดค่าจ้างเป็นเงิน348บาทโดยไม่ชอบด้วยระเบียบข้อบังคับศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งและให้จำเลยจ่ายเงินค่าจ้างที่ตัดได้ส่วนดอกเบี้ยโจทก์มีสิทธิได้เพียงอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา224เพราะเป็นเงินค่าจ้างซึ่งจำเลยตัดโดยมีกรณีกล่าวหาว่าโจทก์กระทำผิดต่อระเบียบข้อบังคับของจำเลย