ประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 204
ตัวบท
มาตรา 204 ถ้าหนี้ถึงกำหนดชำระแล้ว และภายหลังแต่นั้นเจ้าหนี้ได้ให้คำเตือนลูกหนี้แล้ว ลูกหนี้ยังไม่ชำระหนี้ไซร้ ลูกหนี้ได้ชื่อว่าผิดนัดเพราะเขาเตือนแล้ว ถ้าได้กำหนดเวลาชำระหนี้ไว้ตามวันแห่งปฏิทิน และลูกหนี้มิได้ชำระหนี้ตามกำหนดไซร้ ท่านว่าลูกหนี้ตกเป็นผู้ผิดนัดโดยมิพักต้องเตือนเลย วิธีเดียวกันนี้ท่านให้ใช้บังคับแก่กรณีที่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าก่อนการชำระหนี้ ซึ่งได้กำหนดเวลาลงไว้อาจคำนวณนับได้โดยปฏิทินนับแต่วันที่ได้บอกกล่าว
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1759/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2074/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2400/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7344/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3767/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2074/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8107/2559 — สิทธิของนายจ้างในการขอรับเงินค่ารักษาพยาบาลเกินกว่า 200,000 บาท ตามกฎกระทรวงกำหนดอัตราค่ารักษาพยาบาลที่ให้นายจ้างจ่าย พ.ศ.2551 ข้อ 5
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2773/2522 — อำนาจฟ้องของรองอธิบดีรักษาการแทน และผลทางกฎหมายของสัญญาค้ำประกันที่มีข้อความขีดฆ่าพร้อมเงื่อนไขชำระหนี้ทันทีเมื่อผิดนัด
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1336/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 523 - 530/2560
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 742/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6239/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 10588/2551
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4573 - 5228/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6543/2562
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3005/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1180/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 238/2540