การตีความคำว่า 'เหตุจำเป็น' ในการลากิจส่วนตัวตามข้อบังคับของนายจ้าง และผลของการไม่อนุมัติใบลา การลงโทษทางวินัย การเรียกดอกเบี้ย และการเลื่อนขั้นเงินเด
คำว่า 'เหตุจำเป็น' ตามข้อบังคับการลากิจส่วนตัว หมายถึงเหตุที่ลูกจ้างไม่สามารถยื่นใบลาก่อนหยุดงานหรือไม่สามารถรอฟังคำสั่งอนุญาตได้ มิได้หมายถึงความสำคัญของธุรกิจที่ลูกจ้างจะไปทำ การประเมินความจำเป็นต้องพิจารณาจากเวลาที่ยื่นลา ไม่ใช่จากผลภายหลัง
ศาลฎีกาพิพากษากลับคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้เพิกถอนคำสั่งของจำเลยที่ไม่อนุมัติใบลาของโจทก์ โดยถือว่าโจทก์ได้รับอนุมัติให้ลากิจตั้งแต่วันที่ 25 ถึง 28 เมษายน 2528 ให้เพิกถอนคำสั่งลงโทษที่ 179/2528 ให้จำเลยจ่ายค่าจ้าง 348 บาท พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันฟ้องจนกว่าจะชำระเสร็จ และให้จำเลยพิจารณาการเลื่อนขั้นเงินเดือนประจำปี 2528 ของโจทก์ใหม่
โจทก์ได้รับโทรเลขจากญาติแจ้งให้กลับบ้านด่วน จึงยื่นใบลากิจพร้อมแนบโทรเลขต่อจำเลย แล้วหยุดงานไปก่อนได้รับอนุญาต ต่อมาปรากฏว่าโจทก์ไปกู้เงินให้พี่ชายไปทำงานต่างประเทศ จำเลยไม่อนุมัติใบลา ถือว่าโจทก์ขาดงาน ลงโทษภาคทัณฑ์และตัดค่าจ้าง 348 บาท และนำเหตุดังกล่าวไปประกอบการพิจารณาไม่เลื่อนขั้นเงินเดือน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 613/2529นาย คำรณ วงษ์วิจิตรโจทก์องค์การขนส่งมวลชนกรุงเทพจำเลย ป.พ.พ. ม. 204, ม. 224, ม. 368 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 51 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 11 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 31เหตุจำเป็นที่ไม่อาจเสนอใบลาหรือไม่อาจรอรับอนุญาตให้ลากิจส่วนตัวได้ตามข้อบังคับของจำเลยหมายถึงเหตุที่ลูกจ้างไม่สามารถยื่นใบลาก่อนหยุดงานหรือยื่นใบลาไว้แล้วแต่ไม่สามารถรอฟังคำสั่งอนุญาตของจำเลยได้มิได้หมายถึงความสำคัญหรือความจำเป็นของธุรกิจการงานซึ่งลูกจ้างจะต้องไปกระทำมิฉะนั้นข้อบังคับจะไร้ผลเพราะในกรณีที่ลูกจ้างได้รับหนังสือหรือโทรเลขเรียกตัวกลับบ้านโดยมิได้ระบุรายละเอียดของธุรกิจการงานหรือระบุรายละเอียดอันเป็นเท็จลูกจ้างก็ไม่อาจหยุดงานไปก่อนได้ดังนั้นการที่โจทก์ยื่นใบลากิจส่วนตัวต่อจำเลยโดยแนบโทรเลขซึ่งได้รับจากญาติซึ่งแจ้งให้โจทก์กลับบ้านด่วนนั้นเป็นการยื่นใบลาพร้อมทั้งชี้แจงเหตุจำเป็นซึ่งไม่อาจรอฟังคำสั่งอนุญาตจากจำเลยถูกต้องตามข้อบังคับของจำเลยแล้วแม้ธุรกิจการงานที่โจทก์ลาไปทำนั้นเป็นเพียงไปกู้เงินให้พี่ชายไปทำงานต่างประเทศก็เป็นเรื่องที่โจทก์เพิ่งทราบภายหลังจำเลยจะถือเป็นข้ออ้างไม่อนุมัติใบลาของโจทก์ไม่ได้ จำเลยไม่อนุมัติใบลาของโจทก์โดยถือว่าโจทก์ขาดงานและมีคำสั่งลงโทษภาคทัณฑ์และตัดค่าจ้างเป็นเงิน348บาทโดยไม่ชอบด้วยระเบียบข้อบังคับศาลพิพากษาเพิกถอนคำสั่งและให้จำเลยจ่ายเงินค่าจ้างที่ตัดได้ส่วนดอกเบี้ยโจทก์มีสิทธิได้เพียงอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีตามป.พ.พ.มาตรา224เพราะเป็นเงินค่าจ้างซึ่งจำเลยตัดโดยมีกรณีกล่าวหาว่าโจทก์กระทำผิดต่อระเบียบข้อบังคับของจำเลยไม่ใช่เงินค่าจ้างซึ่งจำ