ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3738/2542นายสมพร อิ่มอกโจทก์นางทุเรียน อิ่มอกหรือสายดี กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 1608 วรรคท้าย ป.วิ.พ. ม. 55, ม. 93 (2), ม. 94 (ก) (ข)ผ. เจ้ามรดกได้ทำพินัยกรรมยกที่ดินมรดกให้แก่จำเลยเพียงผู้เดียว โจทก์เป็นทายาทโดยธรรมของ ผ. แต่โจทก์มิได้รับประโยชน์จากพินัยกรรมดังกล่าว จึงเป็นผู้ถูกตัดมิให้รับมรดก โจทก์จึงไม่มีสิทธิฟ้องขอแบ่งที่ดินมรดกของ ผ. ผ. ได้ทำพินัยกรรมแบบเอกสารฝ่ายเมืองยกทรัพย์มรดกให้แก่จำเลย ต่อมาพินัยกรรมดังกล่าวถูกปลวกกินทำลายไปโดยเหตุสุดวิสัย จึงชอบที่ศาลจะอนุญาตให้จำเลยนำพยานบุคคลมาสืบได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 93(2) ซึ่งไม่อยู่ในบทบังคับที่จะต้องปฏิบัติตาม มาตรา 94 วรรคหนึ่ง (ก)และ(ข)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์และจำเลยทั้งสี่เป็นบุตรของนายพันกับนางผิว อิ่มอก โจทก์ นางผิว สิบตำรวจโท ผ่อง อิ่มอก และผู้มีชื่ออีก 5 คน เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินโฉนดที่ 5339 เนื้อที่ 9 ไร่ 2 งาน 20 ตารางวา ส่วนของนางผิวมีอยู่ 1 ไร่ 80 ตารางวา ต่อมาสิบตำรวจโทผ่องยกที่ดินส่วนของตนให้แก่นางผิวอีก 1 ไร่ 80 ตารางวา นางผิวจึงมีกรรมสิทธิ์รวมในที่ดินแปลงดังกล่าว เป็นเนื้อที่ 2 ไร่ 1 งาน 60 ตารางวา ครั้นวันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2537 นางผิวได้ถึงแก่ความตาย ที่ดินส่วนของนางผิวดังกล่าวจึงตกทอดแก่สามีและบุตรของนางผิวต่อมานายพันสามีของนางผิวได้ถึงแก่ความตายลงอีกคน ทรัพย์มรดกของนางผิว จึงตกทอดแก่บุตรทั้งหกคนของนางผิว ซึ่งรวมทั้งโจทก์และจำเลยทั้งสี่โจทก์มีสิทธิรับมรดกของนางผิวในที่ดินดังกล่าวเป็นเนื้อที่ 1 งาน 60 ตารางวา โจทก์ติดต่อให้จำเลยทั้งสี่แบงให้แก่โจทก์ แต่ต่างเพิกเฉย ขอให้บังคับจำเลยทั้งสี่แบ่งมรดกที่ดินโฉนดเลขที่ 5339 ดังกล่าว เนื้อที่