การที่ลูกจ้างไม่มาทำงานและขอลาโดยไม่ปฏิบัติตามระเบียบ ถือเป็นการละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรหรือไม่
การที่ลูกจ้างหยุดงานโดยไม่ได้ลาในวันแรก แล้วโทรศัพท์ขอลากิจและลาป่วยต่อเนื่อง แต่เมื่อกลับมาทำงานไม่ส่งใบลาตามระเบียบ ถือเป็นการขาดงานและละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควร นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทยฯ ข้อ 47(4) และไม่ต้องจ่ายสินจ้างแ
ศาลฎีกาพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้จำเลยจ่ายค่าจ้างที่ค้างแก่โจทก์เพิ่มอีก 1 วัน (วันที่ 16 พฤศจิกายน 2529) นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
ลูกจ้างไม่มาทำงานในวันที่ 8 และ 10 โดยไม่ได้ลา (วันที่ 9 เป็นวันหยุด) ต่อมาขอลากิจทางโทรศัพท์ในวันที่ 11-13 และลาป่วยทางโทรศัพท์ในวันที่ 14-15 เมื่อกลับมาทำงานในวันที่ 17 ไม่ได้ส่งใบลาตามระเบียบของนายจ้าง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2771/2530นาย สม ศักดิ์ ตั้ง ถาวร การโจทก์ห้างหุ้นส่วนจำกัด ไทย ดี จักรวรรดิ์จำเลย ป.พ.พ. ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 45, ข้อ 47 (4)ลูกจ้างไม่มาทำงานตั้งแต่วันที่ 8 ถึงวันที่ 15 ในชั้นแรกหยุดงานไปโดยไม่ได้ลาในวันที่ 8 และวันที่ 10(วันที่ 9 เป็นวันหยุด) ต่อมาได้โทรศัพท์ขอลากิจในวันที่ 11 ถึงวันที่ 13 และโทรศัพท์ลาป่วยในวันที่ 14 และวันที่ 15 ต่อเนื่องมาอีก ครั้นมาทำงานก็มิได้ส่งใบลาตามระเบียบ ถือได้ว่าลูกจ้างได้ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันโดยไม่มีเหตุอันสมควรนายจ้างจึงเลิกจ้างได้โดยมิต้องจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีนายจ้างเลิกจ้างลูกจ้างประจำเมื่อวันที่ 17 จึงไม่ต้องจ่ายค่าจ้างในวันเลิกจ้าง ส่วนวันที่ 16 แม้เป็นวันหยุด ลูกจ้างก็ยังคงเป็นลูกจ้างอยู่จึงมีสิทธิได้รับค่าจ้างในวันดังกล่าว.โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ เมื่อวันที่ 17พฤศจิกายน 2529 จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่มีความผิดและไม่บอกกล่าวล่วงหน้าตามกฎหมาย โจทก์จึงมีสิทธิได้รับค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า แต่จำเลยไม่ยอมจ่าย นอกจากนี้จำเลยยังค้างจ่ายค่าจ้างโจทก์ตั้งแต่วันที่ 1 ถึงวันที่ 17พฤศจิกายน 2529 โจทก์มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีนับย้อนขึ้นไปจากวันฟ้อง 2 ปี จำนวน 12 วัน ขอศาลพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างที่ค้าง และค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปี พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ จำเลยให้การว่า โจทก์ขาดงานอยู่เสมอ โจทก์ละทิ้งหน้าที่ตั้งแต่วันที่ 8 ถึงวันที่ 15 พฤศจิกายน 2529 เกินกว่าสามวันท