ข้อบังคับว่าด้วยเงินเพิ่มสำหรับผู้ปฏิบัติงานกะที่จ่ายให้ทุกวันที่มาปฏิบัติงานรวมถึงค่าทำงานในวันหยุดหรือไม่ และจำเลยมีสิทธิเรียกเงินค่าทำงานในวันหยุดท
เมื่อจำเลยออกข้อบังคับจ่ายเงินเพิ่มสำหรับผู้ปฏิบัติงานกะทุกวันที่มาปฏิบัติงาน โดยไม่จำกัดเฉพาะวันหยุด และจ่ายในอัตราสูง แสดงเจตนาว่าเงินเพิ่มดังกล่าวรวมค่าทำงานในวันหยุดไว้ด้วยแล้ว โจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าทำงานในวันหยุดอีก และเมื่อโจทก์ได้รับเงินค่าทำงานในวันหยุดตามข้อบังคับเดิมแล้ว ต่อมาได้รั
ศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง ให้ศาลแรงงานกลางพิจารณาสั่งฟ้องแย้งของจำเลยแล้วพิจารณาพิพากษาใหม่
โจทก์เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยทำงานเป็นกะ 3 กะหมุนเวียน จำเลยออกข้อบังคับใหม่จ่ายเงินเพิ่มค่ากะทุกวันที่มาปฏิบัติงาน มีผลย้อนหลัง ก่อนหน้านั้นโจทก์ได้รับค่าทำงานในวันหยุดตามข้อบังคับเดิม 10 วัน ต่อมาได้รับเงินเพิ่มตามข้อบังคับใหม่ ซึ่งศาลฎีกาเห็นว่ารวมค่าทำงานในวันหยุดแล้ว ทำให้โจทก์ได้รับเงินซ้ำซ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4062/2530นายประเสริฐ ธูปหอมโจทก์การปิโตรเลียมแห่งประเทศไทยจำเลย ป.พ.พ. ม. 406, ม. 407 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ม. 10, ม. 12 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 56 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 39ตามพระราชบัญญัติจัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 56 นั้น หากข้อเท็จจริงที่ศาลแรงงานรับฟังมายังไม่เพียงพอที่ศาลฎีกาจะวินิจฉัยข้อกฎหมาย ศาลฎีกาไม่มีอำนาจวินิจฉัยข้อเท็จจริงเอง แต่ต้องให้ศาลแรงงานฟังข้อเท็จจริงเพิ่มเติมเพื่อศาลฎีกาจะได้วินิจฉัยข้อกฎหมายตามที่คู่ความอุทธรณ์ต่อไป เดิมโจทก์ซึ่งทำงานเป็นกะจะได้รับค่าล่วงเวลาหรือค่าทำงานในวันหยุดเฉพาะที่ทำงานตรงกับวันหยุด ต่อมาจำเลยออกข้อบังคับว่าด้วยเงินเพิ่มสำหรับผู้ปฏิบัติงานกะ กำหนดอัตราเงินเพิ่มให้แก่ผู้ปฏิบัติงานกะทุกคนโดยให้ทุกคนมีสิทธิได้รับทุกวันที่มาปฏิบัติงาน แม้จะไม่ตรงกับวันหยุดและโจทก์ได้รับเงินเพิ่มเป็นจำนวนมาก ดังนี้ แสดงว่าจำเลยมีเจตนาที่จะจ่ายเงินเพิ่มค่ากะดังกล่าวเป็นค่าทำงานในวันหยุดไปในตัวทั้งมิได้มีกฎหมายใดบัญญัติห้ามมิให้กำหนดการจ่ายเงินค่ากะโดยให้รวมค่าทำงานในวันหยุดไว้ด้วย โจทก์จึงไม่มีสิทธิเรียกร้องเอาค่าทำงานในวันหยุดจากจำเลยอีกได้. โจทก์ได้รับเงินค่าทำงานในวันหยุดตามประเพณีตามข้อบังคับเดิมจากจำเลยไปแล้วจำนวนหนึ่ง ต่อมาจำเลยได้ออกข้อบังคับว่าด้วยเงินเพิ่มสำหรับผู้ปฏิบัติงานกะโดยให้มีผลบังคับย้อนหลังไปด้วย และโจทก์ได้รับเงินเพิ่มสำหรับผู้ปฏิบัติงานกะไปตามข้อบังคับใหม่ครบถ้วนแล้วซึ่งเป็นการซ้ำซ้อนกับเงินที่ได้รับไปแล้วเช่นนี้ จำเลยย่อมมีสิทธิเรียกร้องเงินค่าทำงานในวันหยุดที่จ่ายตามข้อบังคับเดิม