ลูกจ้างยื่นใบลาป่วยเป็นเท็จและนายจ้างไม่อนุมัติ ถือเป็นการละทิ้งการงานตามมาตรา 583 หรือไม่ และนายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่า
การที่ลูกจ้างยื่นใบลาป่วยเป็นเท็จและนายจ้างไม่อนุมัติ ถือว่าลูกจ้างขาดงานหรือละทิ้งการงาน เป็นการละทิ้งการงานไปเสียตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583 นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
จำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ แต่จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
ลูกจ้างเป็นลูกจ้างประจำรายเดือน ยื่นใบลาป่วย 1 วันเป็นเท็จ โดยอ้างว่าปวดศีรษะ แต่กลับไปดื่มสุราที่บ้านเพื่อน นายจ้างไม่อนุมัติใบลาและเลิกจ้าง โดยจ่ายค่าจ้างเต็มจำนวนโดยมิได้ตัดค่าจ้าง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5968/2530นายอัธสิทธิ์ ทองไพบูลย์ฯโจทก์บริษัท ซัมมิทโอโตซีสอินดัสตรี จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 577, ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 47 (3)ลูกจ้างเป็นลูกจ้างประจำรายเดือน ลักษณะการจ้างมิได้ถือเอาการทำงานแต่ละวันเป็นเกณฑ์ในการจ่ายค่าจ้าง การที่ลูกจ้างยื่นใบลาป่วย 1 วันเป็นเท็จ และนายจ้างไม่อนุมัติให้ลานั้นถือว่าลูกจ้างขาดงานหรือละทิ้งหน้าที่ซึ่งนายจ้างมีสิทธิตัดค่าจ้างได้ตามระเบียบข้อบังคับการทำงาน แต่เมื่อนายจ้างมิได้ตัดค่าจ้าง จึงเป็นกรณีนายจ้างไม่ใช้สิทธิของตนเองจะอ้างว่าลูกจ้างแสวงหาประโยชน์จากค่าจ้างซึ่งเป็นการทุจริตต่อหน้าที่หรือฉ้อโกงและไม่จ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้างหาได้ไม่ แต่การกระทำดังกล่าวถือได้ว่าลูกจ้าง ละทิ้งการงานไปเสีย ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583นายจ้างจึงมีสิทธิ เลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า (อ้างคำพิพากษาฎีกาที่ 2747/2525)โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลย ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ2,285 บาท และค่าครองชีพเดือนละ 400 บาท โจทก์ปวดศีรษะไม่สามารถไปทำงานได้ จึงเขียนใบลาหยุดฝากเพื่อนไปยื่นต่อจำเลย เมื่อโจทก์ไปทำงานตามปกติปรากฏว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์โดยไม่จ่ายค่าชดเชยให้ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์จำเลยให้การว่า ที่โจทก์กล่าวอ้างว่าปวดศีรษะไม่สามารถไปทำงานได้ไม่เป็นความจริง จำเลยได้ส่งคนไปตรวจสอบที่บ้านโจทก์ก็ไม่พบ ไปพบโจทก์นั่งดื่มสุราที่บ้านเพื่อน จำเลยไม่เชื่อว่าโจทก์ป่วยจนถึงขนาดไม่สามารถมาทำงานได้ตามที่ขอลาจึงได้เลิกจ้างโจทก์ โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยและสินจ้า