การยื่นใบลาป่วยเท็จและนายจ้างไม่อนุมัติ ถือเป็นการละทิ้งการงานตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 หรือไม่ และนายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่จ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่ว
การที่ลูกจ้างยื่นใบลาป่วยเป็นเท็จและนายจ้างไม่อนุมัติให้ลา ถือว่าลูกจ้างขาดงานหรือละทิ้งการงาน เป็นความผิดฐานละทิ้งการงานไปเสียตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า แต่การกระทำดังกล่าวไม่เป็นการทุจริตต่อหน้าที่หรือฉ้อโกง และไม่เป็นความผิดร้ายแรงตาม
จำเลยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ แต่จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
ลูกจ้างเป็นลูกจ้างประจำรายเดือน ยื่นใบลาป่วย 1 วันเป็นเท็จ โดยอ้างว่าปวดศีรษะ แต่กลับไปดื่มสุราที่บ้านเพื่อน นายจ้างไม่อนุมัติใบลาและเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า แต่นายจ้างจ่ายค่าจ้างเต็มจำนวนโดยมิได้ตัดค่าจ้างตามระเบียบข้อบังคับ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5968/2530นายอัธสิทธิ์ ทองไพบูลย์ฯโจทก์บริษัทซัมมิทโอโตซีสอินดัสตรี จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 577, ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 47(3)ลูกจ้างเป็นลูกจ้างประจำรายเดือน ลักษณะการจ้างมิได้ถือเอาการทำงานแต่ละวันเป็นเกณฑ์ในการจ่ายค่าจ้าง การที่ลูกจ้างยื่นใบลาป่วย 1 วันเป็นเท็จ และนายจ้างไม่อนุมัติให้ลานั้น ถือว่าลูกจ้างขาดงานหรือละทิ้งหน้าที่ซึ่งนายจ้างมีสิทธิตัดค่าจ้างได้ตามระเบียบข้อบังคับการทำงานแต่เมื่อนายจ้างมิได้ตัดค่าจ้าง จึงเป็นกรณีนายจ้างไม่ใช้สิทธิของตนเอง จะอ้างว่าลูกจ้างแสวงหาประโยชน์จากค่าจ้างซึ่งเป็นการทุจริตต่อหน้าที่หรือฉ้อโกงและไม่จ่ายค่าชดเชยแก่ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้างหาได้ไม่ แต่การกระทำดังกล่าวถือได้ว่าลูกจ้างละทิ้งการงานไปเสียตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 นายจ้างจึงมีสิทธิเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าโจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลย ได้รับค่าจ้างอัตราสุดท้ายเดือนละ 2,285 บาท และค่าครองชีพเดือนละ 400 บาทโจทก์ปวดศีรษะไม่สามารถไปทำงานได้ จึงเขียนใบลาหยุดฝากเพื่อนลไปยื่นต่อจำเลย เมื่อโจทก์ไปทำงานตามปกติปรากฏว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์โดยไม่จ่ายค่าชดเชยให้ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์จำเลยให้การว่า ที่โจทก์กล่าวอ้างว่าปวดศีรษะไม่สามารถไปทำงานได้ไม่เป็นความจริง จำเลยได้ส่งคนไปตรวจสอบที่บ้านโจทก์ก็ไม่พบไปพบโจทก์นั่งดื่มสุราที่บ้านเพื่อน จำเลยไม่เชื่อว่าโจทก์ป่วยจนถึงขนาดไม่สามารถมาทำงานได้ตามที่ขอลา จึงได้เลิกจ้างโจทก์โจทก์ไม่มีสิทธิได้รับค่ชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแ