ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3261/2528นายเสวี ศิริอัจฉริยะกุลโจทก์บริษัทเมดดิแคร์โปรดักส์ จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 47(3)จำเลยให้โจทก์ลูกจ้างติดต่อโฆษณาผลิตภัณฑ์ต่างๆของจำเลยทางโทรทัศน์ โดยกำหนดงบประมาณค่าโฆษณาไว้เป็นเงิน 4ล้านบาทต่อปี โจทก์ติดต่อให้บริษัท อ. โฆษณาผลิตภัณฑ์ ของจำเลยและได้มีการจ่ายค่าโฆษณาไปแล้วเกือบ 3 ล้านบาทคงเหลือเพียง 1 ล้านบาทเศษ แต่เหลือเวลาที่จะต้อง โฆษณาอีก 7 เดือนประกอบกับสินค้าของจำเลยขายไม่ ค่อยดี จำเลยจึงสั่งให้โจทก์ลดค่าโฆษณาลงโจทก์ ขัดคำสั่งของจำเลยโดยมิได้สั่งให้บริษัท อ. ลดการโฆษณาลงถือว่าเป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหาย อย่างร้ายแรงแล้วกรณีจึงต้องด้วยประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 47(3) ที่จำเลยผู้เป็นนายจ้างมีคำสั่งเลิกจ้างโจทก์ โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยได้โจทก็ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่มีความผิด ไม่บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชย และเป็นการเลิกจ้างไม่เป็นธรมโดยจำเลยกลั่นแกล้งโจทก์ ขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชย สินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรมจำเลยให้การว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นผู้จัดการทั่วไป มีหน้าที่ติดต่อกับบุคคลภายนอกแทนจำเลยหรือกระทำกิจการต่าง ๆ ที่จำเลยมอบหมาย โจทก์จึงมิใช่ลูกจ้างตามกฎหมายแรงงาน จำเลยไล่โจทก์ออกจากงานเพราะเหตุโจทก์ทุจริตต่อหน้าที่กระทำความผิดตามกฎหมายอาญาโดยเจตนาต่อจำเลย จงใจและละเลยในการปฏิบัติหน้าที่เป็นเหตุให้จำเลยได้รับความเสียหายบางเดือนจำเลยแจ้งให้โจทก์ตัดหรือลดงบประมาณค่าโฆษณา แต่โจทก์ไม่ปฏิบัติตามกลับทำสั