ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1549/2527นายรามดาราชซิงห์ฯโจทก์กระทรวงการคลังจำเลย ป.วิ.พ. ม. 225, ม. 249 พ.ร.บ.คุณสมบัติมาตรฐานสำหรับกรรมการและพนักงานรัฐวิสาหกิจ พ.ศ.2518 ม. 9, ม. 11 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 2) ประกาศวันที่ 13 มิถุนายน 2517 ข้อ 1ข้ออุทธรณ์ที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วในศาลแรงงานกลางแม้จะเป็นปัญหาเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ถ้า ศาลฎีกายังไม่เห็นสมควรหยิบยกขึ้นวินิจฉัย ก็ไม่รับ วินิจฉัยให้ ลูกจ้างพ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุไม่มีสัญชาติไทยอันเป็นการพ้นจากตำแหน่งโดยผลของกฎหมาย แต่นายจ้างก็จะต้องดำเนินการให้ลูกจ้างพ้นจากตำแหน่งไปอีกชั้นหนึ่ง ซึ่ง เป็นการให้ลูกจ้าง ออกจากงานโดยไม่ได้กระทำผิดใดๆ จึงถือว่าเป็นการเลิกจ้างโจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เป็นพนักงานรักษาความปลอดภัย จำเลยเลิกจ้างโจทก์เพราะเหตุโจทก์ไม่มีสัญชาติไทยโดยไม่จ่ายค่าชดเชยขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์พร้อมดอกเบี้ยจำเลยให้การว่า นายปีร์ ไม่ได้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องคดีนี้ลายมือชื่อของโจทก์ในหนังสือมอบอำนาจไม่ใช่ลายมือชื่อที่แท้จริง โจทก์ออกจากงานเพราะขาดคุณสมบัติโดยไม่มีสัญชาติไทย เป็นการพ้นจากตำแหน่งตามผลของกฎหมาย ไม่ใช่เพราะจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยตรง จึงไม่มีสิทธิเรียกค่าชดเชย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์พร้อมด้วยดอกเบี้ยจำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า จำเลยอุทธรณ์ว่า ใบมอบอำนาจให้ฟ้องคดีของโจทก์ไม่สมบูรณ์ เพราะมิได้ขีดฆ่าอากรแสตมป์ โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้องพิเคราะห์แล้วจำเลยไม่ได้ให้การเป็นประเด็นไว้ จึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแ