ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2409/2527

ประเด็นกฎหมาย

สัญญาจ้างที่ทำติดต่อกันหลายครั้งตามความจำเป็นทางฤดูกาล ถือเป็นการจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน และการสละสิทธิเรียกร้องค่าชดเชยไม่มีผลเนื่องจากเป็นเรื่อ

หลักกฎหมาย

การจ้างที่มิได้ถือเอาระยะเวลาเป็นสำคัญ แต่ถือเอาความจำเป็นของนายจ้างเป็นเหตุในการเลิกจ้าง ถือเป็นการจ้างไม่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอน นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน การสละสิทธิเรียกร้องค่าชดเชยไม่มีผลเพราะเป็นเรื่องเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน ให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ย

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยจ้างโจทก์ติดต่อกัน 9 ครั้ง ครั้งละ 3-6 เดือน ครั้งสุดท้าย 1 เดือน เนื่องจากความจำเป็นตามฤดูกาลทางเกษตรกรรมที่ไม่แน่นอน และโจทก์ทำหนังสือสละสิทธิเรียกร้องค่าชดเชย

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2409/2527นางสาวพัชรินทร์ วีระเกวัลโจทก์องค์การคลังสินค้าจำเลย ป.พ.พ. ม. 113, ม. 114 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 103 พ.ศ.2515 ข้อ 2(5), ข้อ 8 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 46 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2จำเลยทำสัญญาจ้างโจทก์ติดต่อกันรวม 9 ครั้ง ครั้งละ3 เดือนบ้าง 6 เดือนบ้าง ครั้งสุดท้ายมีกำหนด 1 เดือน ทั้งนี้เพราะมีความจำเป็นตามฤดูกาลทางเกษตรกรรม ซึ่งไม่แน่นอนว่าจะหมดเมื่อใดจึงเป็นการจ้างที่มิได้ ถือเอาระยะเวลาเป็นสำคัญ หากแต่ถือเอาความจำเป็นของจำเลยเป็นเหตุในการเลิกจ้าง ฉะนั้น กำหนดระยะเวลาการจ้างย่อมไม่มีผลบังคับอย่างแท้จริงเพราะจำเลยจะเลิกจ้างโจทก์เมื่อใดก็ได้หากความจำเป็นหมดไป จึงถือไม่ได้ว่า เป็นการจ้างที่มีกำหนดระยะเวลาแน่นอนอันจำเลยได้รับยกเว้น ไม่จ่ายค่าชดเชยเมื่อเลิกจ้างตามกำหนดนั้น การจ่ายค่าชดเชยเป็นหน้าที่ของนายจ้างตามกฎหมายคุ้มครองแรงงาน หากฝ่าฝืนเป็นความผิดทางอาญาถือว่าเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ดังนั้น การที่ลูกจ้างทำหนังสือสละสิทธิไม่เรียกร้องค่าชดเชยจึงหาทำให้สิทธิของลูกจ้างที่จะได้รับค่าชดเชยระงับไปไม่โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์ทำงานตำแหน่งเจ้าหน้าที่ธุรการ โดยทำสัญญาจ้างเป็นคราว ๆ หลายครั้งติดต่อกัน ระบุในสัญญาแต่ละครั้งว่าโจทก์เป็นลูกจ้างชั่วคราว โจทก์ทำงานติดต่อกันเกิน 120 วัน มีสิทธิเช่นเดียวกับลูกจ้างประจำจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยโจทก์ไม่มีความผิด ไม่ได้บอกกล่าวล่วงหน้า และไม่จ่ายค่าชดเชย ขอให้บังคับจำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าชดเชยแก่โจทก์ พร้อมดอกเบี้ยจำเลยใ