ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการมอบอำนาจฟ้องคดี การเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า และการนำค่าพาหนะมาคำนวณค่าชดเชย
การที่ลูกจ้างทำร้ายลูกจ้างด้วยกันนอกสถานที่ทำงานและนอกเวลาทำงาน โดยไม่เกี่ยวกับกิจการของนายจ้างโดยตรง ไม่มีผลกระทบต่อชื่อเสียงหรือเกียรติคุณของนายจ้าง ถือไม่เป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรง นายจ้างไม่มีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย และไม่เข้าข้อยกเว้นตาม ป.พ.พ. มาตรา 583
พิพากษาแก้เฉพาะสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นว่า ให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 936 บาท แก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
โจทก์เป็นลูกจ้างรายวันได้รับค่าจ้างวันละ 78 บาท และค่าพาหนะเหมาจ่ายงวดละ 90 บาท โจทก์ชกต่อยลูกจ้างคนอื่นนอกสถานที่และนอกเวลาทำงานเนื่องจากมีเรื่องโกรธเคืองกันมาก่อน ทำให้มีบาดแผลเล็กน้อย จำเลยเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3266/2527นายวันไชย พุ่นชื่นฯโจทก์บริษัทออโต พาท อินดัสตรีท จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 582, ม. 583 ป.วิ.พ. ม. 1 (11), ม. 60 ป.รัษฎากร ม. 118, พ.ร.ก.แก้ไขเพิ่มเติม ป.รัษฎากร (ฉบับที่ 12) พ.ศ.2526 ม. 13 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 ม. 45, ม. 52 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16 เมษายน พ.ศ.2515 ข้อ 2, ข้อ 46, ข้อ 47 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงาน (ฉบับที่ 6) ลงวันที่ 31กรกฎาคม พ.ศ.2521 ข้อ 2 บัญชีอัตราอากรแสตมป์ท้ายประมวลรัษฎากร โจทก์มอบอำนาจให้ ม. ฟ้องคดีนี้แทนเพียงคดีเดียว แม้ใบมอบอำนาจจะระบุให้ผู้รับมอบอำนาจมีสิทธิอุทธรณ์ฎีกาหรืออื่นๆ ได้ด้วยก็ตาม ถือว่าเป็นการมอบอำนาจให้กระทำการครั้งเดียวซึ่งตามประมวลรัษฎากรกำหนดให้ปิดอากรแสตมป์ 10 บาท เท่านั้น ม. ได้รับมอบอำนาจจากโจทก์ให้ฟ้องคดีแทน ย่อมอยู่ในฐานะคู่ความจึงมีอำนาจเรียงหรือแต่งคำคู่ความได้ เพราะการเรียงหรือแต่งคำคู่ความไม่ใช่การว่าความอย่างทนายความ การที่โจทก์ชก น.นอกสถานที่ทำงานและนอกเวลาทำงาน เพราะมีเรื่องโกรธเคืองกันมาก่อน ทำให้ น.มีบาดแผลเล็กน้อยนั้น เป็นเรื่องลูกจ้างทำร้ายกันเองไม่เกี่ยวกับกิจการของจำเลยโดยตรง จึงไม่มีผลกระทบกระเทือนต่อชื่อเสียงหรือทำลายเกียรติคุณของจำเลย ถือไม่ได้ว่าเป็นการฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานเป็นกรณีร้ายแรงอันจำเลยจะมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องจ่ายค่าชดเชย และ ไม่เข้าข้อยกเว้นตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 583ซึ่งจำเลยจะมีสิทธิมิต้องบอกกล่าวล่วงหน้าอีกด้วย ฟ้องโจทก์มิได้บรรยายว่าค่าพาหนะเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างการที่โจทก์ฟ้องเรียกค่าพาหนะเป็นการฟ้องเรียกเงินอี