การประกอบกิจการให้เช่ารถยนต์ของโจทก์เป็นการค้าประเภทให้เช่าทรัพย์สินที่ไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์ หรือเป็นการรับขน (ขนส่ง) เพื่อเสียภาษีการค้าในอัตราที่แตก
ข้อตกลงบางข้อในสัญญาแม้จะเพิ่มหน้าที่ของผู้ให้เช่านอกเหนือจากที่กฎหมายกำหนด ก็ไม่ทำให้สภาพแห่งสัญญาเช่าเปลี่ยนแปลงไปเป็นสัญญารับขน
พิพากษายืน (ตามศาลอุทธรณ์ที่พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นให้ยกฟ้องโจทก์)
โจทก์มีรถยนต์หลายประเภทให้ผู้อื่นเช่า กำหนดเวลาเช่าเป็นรายเดือนหรือ 1 ปี ค่าเช่าคิดเป็นรายเดือนต่อคัน สัญญาเช่าระบุข้อกำหนดต่างๆ เช่น ถ้ารถเสียเกิน 24 ชม. ผู้ให้เช่าต้องหารถชนิดเดียวกันให้แทน ต้องหาคนขับที่พูดภาษาอังกฤษได้ ผู้เช่าใช้รถได้ทุกแห่งในราชอาณาจักร ผู้เช่าจ่ายค่าน้ำมันรถ ส่วนน้ำมันเครื่อง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1071/2515บริษัทอโศกมอเตอร์ จำกัด โดยนายบุญเกื้อ เหล่าวานิช กรรมการผู้จัดการโจทก์กรมสรรพากร ที่ 1 นายโมรา บุณยผล ในฐานะเจ้าพนักงานประเมิน ที่ 2จำเลยนายสุเกตุ อภิชาตบุตร ในฐานะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ ที่ 3 นายสิงห์ ศารทูลทัตจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 608 ป.รัษฎากร ม. 86, ม. 87, ม. 89, บัญชีอัตราภาษีการค้าประเภท 5โจทก์มีรถยนต์หลายประเภทสำหรับให้ผู้อื่นเช่าไปใช้ประโยชน์ กำหนดเวลาเช่าเป็นรายเดือนก็มี เป็นเวลา 1 ปีก็มี ค่าเช่าคิดเป็นรายเดือนต่อรถยนต์หนึ่งคัน แม้สัญญาเช่าระหว่างโจทก์กับผู้เช่าจะเพิ่มหน้าที่ของโจทก์นอกเหนือไปจากหน้าที่ของผู้ให้เช่าตามที่กฎหมายกำหนดไว้ก็ตาม ก็ไม่ทำให้ลักษณะของสัญญาเช่าเปลี่ยนแปลงไปเป็นสัญญารับขนดังโจทก์อ้าง ถือว่าการค้าของโจทก์เป็นการค้าประเภทให้เช่าทรัพย์สินที่ไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์ต้องคำนวณภาษีการค้าร้อยละ 2.5 ของรายรับ ไม่ใช่ร้อยละ 0.5โจทก์ฟ้องว่า เมื่อกลางเดือนกันยายน 2508 จำเลยที่ 2 ซึ่งเป็นพนักงานประเมินภาษีของจำเลยที่ 1 มีใบสั่งแจ้งการประเมินภาษีการค้า ภ.ค. (พ) 8 ต/3 รวม 3 ฉบับ ว่าโจทก์เสียภาษีการค้าผิดประเภท คือ ทำรายรับให้เช่าทรัพย์สินซึ่งต้องเสียภาษีอัตราร้อยละ 2.5 ไปเสียในภาษีการค้าประเภทขนส่ง อัตราร้อยละ 0.5 ให้โจทก์นำค่าภาษีการค้า เงินเพิ่ม เบี้ยปรับ ภาษีบำรุงเทศบาลไปชำระรวมเป็นเงิน 312,629.25 บาท โจทก์ยื่นอุทธรณ์คัดค้านการประเมินภาษีของจำเลยที่ 2 ต่อจำเลยที่ 1ว่าโจทก์เสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลไว้ถูกต้องแล้วจำเลยที่ 3 ที่ 4 ที่ 5 ซึ่งเป็นคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์ตามประมวลรัษฎากรวินิจฉัยอุทธรณ์ของโจทก์ว่า โจทก์จัดรถยนต์ให้บุคคลอื่นใช้ โดยได้รับผลประโยชน์ตอบแทนตามงวดระยะเวลาที่กำหนดไว้ เ