ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1164/2515

ประเด็นกฎหมาย

ข้อโต้แย้งเกี่ยวกับสิทธิครอบครองที่ดินระหว่างโจทก์กับจำเลยที่อ้างว่าที่ดินเป็นป่าสงวนแห่งชาติ ถือเป็นข้อโต้แย้งตาม ป.วิ.พ. มาตรา 55 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อ

หลักกฎหมาย

เมื่อคู่ความต่างอ้างสิทธิและอำนาจในการครอบครองที่ดินแตกต่างกัน ย่อมถือว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นตาม ป.วิ.พ. มาตรา 55 โจทก์จึงมีอำนาจฟ้อง

คำวินิจฉัย

พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นสืบพยานแล้วพิพากษาใหม่ตามรูปความ

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ครอบครองที่ดินพิพาทโดยสุจริตและชอบด้วยกฎหมาย ต่อมามีพระราชกฤษฎีกากำหนดป่าไสโป๊ะเป็นป่าคุ้มครองและแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาคลุมทับที่ดินของโจทก์ เจ้าพนักงานป่าไม้เข้าไปรังวัดสอบเขตเพื่อประกาศเป็นป่าสงวนแห่งชาติ โจทก์ฟ้องว่าการกระทำดังกล่าวเป็นการละเมิดสิทธิครอบครอง จำเลยต่อสู้ว่าที่ดินเป็นป่าสงวนแ

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1164/2515นายสุทธิ บัวแก้วโจทก์กระทรวงเกษตร โดยพระประกาศสหกรณ์ รัฐมนตรี ที่ 1จำเลยกรมป่าไม้ โดยนายดุสิต พานิชพัฒน์ อธิบดี ที่ 2จำเลย ป.วิ.พ. ม. 55 ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1367, ม. 1374 พ.ร.บ.คุ้มครองและสงวนป่า พ.ศ.2481 พ.ร.บ.ป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ.2507 ทางการออกพระราชกฤษฎีกากำหนดให้ป่าไสโป๊ะเป็นป่าคุ้มครองและแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาคลุมทับถึงที่ดินพิพาทซึ่งโจทก์ครอบครองอยู่ และเจ้าพนักงานป่าไม้ใต้บังคับบัญชาของจำเลยได้เข้าไปรังวัดสอบเขตที่ดินพิพาทเพื่อออกกฎกระทรวงกำหนดป่าคุ้มครองให้เป็นป่าสงวนแห่งชาติ โจทก์อ้างว่าโจทก์ครอบครองที่ดินพิพาทโดยสุจริตและชอบด้วยกฎหมาย การออกแผนที่ท้ายพระราชกฤษฎีกาดังกล่าวผิดพลาดรุกล้ำผิดตำบลซึ่งระบุในพระราชกฤษฎีกา โดยไม่มีการประกาศให้ราษฎรทราบ จำเลยโต้เถียงว่าที่ดินพิพาทเป็นป่าคุ้มครองและป่าสงวนแห่งชาติโดยชอบด้วยกฎหมายโจทก์ครอบครองโดยไม่สุจริตและไม่ชอบด้วยกฎหมาย หากข้อเท็จจริงเป็นดังโจทก์อ้าง การที่เจ้าพนักงานป่าไม้ใต้บังคับบัญชาของจำเลยเข้าไปรังวัดสอบเขตที่ดินพิพาทเพื่อประกาศกำหนดให้เป็นป่าสงวน อาจเป็นการละเมิดต่อสิทธิครอบครองของโจทก์ หากข้อเท็จจริงเป็นดังจำเลยโต้เถียงก็ไม่เป็นละเมิด และโจทก์ก็ไม่มีสิทธิจะยึดถือครอบครองที่ดินพิพาทคงมีฐานะเพียงผู้ครอบครองที่ดินพิพาทซึ่งอยู่ภายในอำนาจของจำเลยที่จะสั่งให้โจทก์ออกไปหรืองดเว้นการกระทำใด ๆ ในที่ดินพิพาทตามมาตรา 25แห่งพระราชบัญญัติป่าสงวนแห่งชาติ พ.ศ. 2507 กรณีถือได้ว่ามีข้อโต้แย้งเกิดขึ้นเกี่ยวกับสิทธิและหน้าที่ของโจทก์ โจทก์จึงมีอำนาจฟ้องจำเลยโจทก์ฟ้องว่า นายหยินจับจองที่ดินหนึ่งแปลง เนื้อที่ 95 ไร่เศษในตำบลกระบี่ใหญ่ ปลูกเรือน ยางพารา ผลอาสิน แจ้งการครอบคร