ความรับผิดของนายจ้างเมื่อลูกจ้างของทั้งสองฝ่ายประมาทเลินเล่อพอๆ กัน และอำนาจฟ้องของบิดามารดาที่นับถือศาสนาอิสลามซึ่งไม่ได้จดทะเบียนสมรสตาม ป.พ.พ.
เมื่อลูกจ้างของทั้งสองฝ่ายประมาทพอๆ กัน ให้ค่าสินไหมทดแทนเป็นพับ ตาม ป.พ.พ. มาตรา 223, 425, 438 และการใช้กฎหมายอิสลามเกี่ยวกับครอบครัวและมรดกตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการใช้กฎหมายอิสลามฯ พ.ศ.2489 ทำให้การสมรสตามกฎหมายอิสลามมีผลสมบูรณ์ แม้คดีละเมิดเกิดในจังหวัดอื่น
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกฟ้องคดีเฉพาะโจทก์ที่ 1 และโจทก์ที่ 5 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
รถยนต์ของโจทก์ที่ 1 และจำเลยชนกันเนื่องจากความประมาทของลูกจ้างทั้งสองฝ่ายพอๆ กัน โจทก์ที่ 2 และที่ 3 เป็นผู้นับถือศาสนาอิสลาม มีภูมิลำเนาในจังหวัดยะลา และแต่งงานตามกฎหมายอิสลามโดยไม่ได้จดทะเบียนสมรสตาม ป.พ.พ.
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2812 - 2816/2525นายสุนทร พงศ์กระพันธุ์ กับพวกโจทก์บริษัทปัญญามิตร จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 223, ม. 420, ม. 425, ม. 438 พ.ร.บ.ว่าด้วยการใช้กฎหมายอิสลามในเขตจังหวัด ปัตตานี นราธิวาส ยะลา และสตูล พ.ศ.2489 เมื่อลูกจ้างของฝ่ายโจทก์และฝ่ายจำเลยต่างมีความประมาทพอ ๆ กัน มิได้ยิ่งหย่อนกว่ากัน สมควรให้ค่าสินไหมทดแทนอันจะพึงใช้แก่กันนั้นเป็นพับ และเป็นผลถึงโจทก์และจำเลยในฐานะที่ต่างฝ่ายต่างเป็นนายจ้างของลูกจ้างผู้กระทำละเมิดดังกล่าวไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าสินไหมทดแทนเช่นกันโจทก์ที่ 2 และโจทก์ที่ 3 เป็นผู้นับถือศาสนาอิสลามมีภูมิลำเนาอยู่ในเขตจังหวัดยะลา ซึ่งได้มีพระราชบัญญัติว่าด้วยการใช้กฎหมายอิสลามในเขตจังหวัดปัตตานีนราธิวาส ยะลา และสตูล พ.ศ.2489 ซึ่งเป็นกฎหมายพิเศษให้ใช้บังคับแก่ผู้นับถือศาสนาอิสลาม อันเกี่ยวด้วยครอบครัวและมรดก เฉพาะในสี่จังหวัดดังกล่าว แทนบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ บรรพ 5 บรรพ 6 เมื่อโจทก์ที่ 2 ที่ 3 นำสืบว่าได้แต่งงานเป็นสามีภรรยาโดยถูกต้องตามกฎหมายอิสลาม ซึ่งจำเลยมิได้นำสืบหักล้างจึงต้องฟังว่าโจทก์ที่ 2 และโจทก์ที่ 3 เป็นสามีภรรยาและเป็นบิดามารดาของบุตรโดยชอบด้วยกฎหมาย อันเป็นสิทธิเฉพาะตัวที่กฎหมายได้รับรอง โดยมิต้องคำนึงว่าจะเกิดเป็นคดีพิพาทในจังหวัดใด ๆ ก็ตาม และเมื่อมีผู้กระทำละเมิดเป็นเหตุให้บุตรของโจทก์ที่ 2 ที่ 3ถึงแก่ความตาย โจทก์ที่ 2 ที่ 3 ก็มีอำนาจฟ้องผู้กระทำละเมิดให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์ได้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์ที่ 1 เป็นเจ้าของรถยนต์รับจ้างรับส่งคนโดยสารจำเลยเป็นเจ้าของรถยนต์กระบะคันที่ลูกจ้างของจำเลยขับชนรถของโจทก์ที่ 1 ซึ่งขับโดยโจทก์ที่ 5 โดยประมาท ทำให้รถโจทก์ที่ 1 เสียหาย ทั้งยังเป็นเหตุ