การเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชย กรณีลูกจ้างทำร้ายหัวหน้างาน แต่หัวหน้างานมีส่วนก่อให้เกิดเหตุ ถือเป็นกรณีร้ายแรงหรือไม่
แม้ลูกจ้างจะฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานโดยทำร้ายหัวหน้างาน แต่หากหัวหน้างานมีส่วนทำให้ลูกจ้างกระทำความผิด เช่น โดยการละเมิดสิทธิในร่างกายของลูกจ้างก่อน พฤติการณ์ดังกล่าวยังไม่เพียงพอที่จะถือเป็นกรณีร้ายแรงถึงขนาดที่นายจ้างมีสิทธิเลิกจ้างโดยไม่จ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย ข้อ 47(3)
จำเลยไม่มีสิทธิเลิกจ้างโจทก์โดยไม่จ่ายค่าชดเชย จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์
หัวหน้าคนงานสั่งให้โจทก์กลับไปทำงาน โจทก์ไม่ไป หัวหน้าคนงานจึงผลักอกโจทก์เบา ๆ 2 ครั้ง โจทก์ต่อยหัวหน้าคนงาน 1 ครั้งถูกที่ซอกคอ หัวหน้าคนงานต่อยตอบแล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน มีผู้มาห้ามจึงเลิกรากัน หัวหน้าคนงานไม่ได้รับบาดเจ็บ
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3479/2525นายเนตร รัตน์เจริญฤทธิ์โจทก์บริษัทปอสยามอุตสาหกรรมยาง จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46, ข้อ 47(3)หัวหน้าคนงานสั่งให้โจทก์ซึ่งเป็นคนงานกลับไปทำงานโจทก์ไม่ไป หัวหน้าคนงานจึงผลักอกโจทก์เบา ๆ 2 ครั้งอันเป็นการละเมิดสิทธิในร่างกายของโจทก์ โจทก์จึงต่อยหัวหน้าคนงาน 1 ครั้งถูกที่ซอกคอ หัวหน้าคนงานจึงต่อยตอบแล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยงกัน เมื่อมีผู้มาห้ามจึงเลิกรากันหัวหน้าคนงานไม่ได้รับบาดเจ็บ ดังนี้ แม้การกระทำของโจทก์จะเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับการทำงานของจำเลย แต่หัวหน้าคนงานก็มีส่วนทำให้โจทก์กระทำความผิดขึ้นด้วย พฤติการณ์ดังกล่าวยังไม่เพียงพอที่จะถือเป็นกรณีร้ายแรงถึงขนาดที่นายจ้างจะมีสิทธิเลิกจ้างโจทก์ โดยไม่จ่ายค่าชดเชยโจทก์ฟ้องว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำโดยไม่จ่ายค่าชดเชยขอให้บังคับจำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยแถลงต่อสู้คดีว่า โจทก์ถูกเลิกจ้างเพราะชกต่อยหัวหน้างานในเวลาทำงานเนื่องจากการปฏิบัติหน้าที่เป็นการกระทำผิดร้ายแรง ไม่มีสิทธิได้รับค่าชดเชยศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์จำเลยอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าจำเลยได้เลิกจ้างโจทก์เพราะโจทก์ได้ชกต่อยนายวิไลหัวหน้าคนงาน เนื่องจากนายวิไลสั่งให้โจทก์กลับไปทำงานโจทก์ไม่ไป นายวิไลจึงผลักอกโจทก์ 1 ที โจทก์ไม่ไปทำงานกลับเดินเข้าหานายวิไล นายวิไลจึงผลักอกโจทก์อีก 1 ที โจทก์จึงต่อยนายวิไล 1 ทีถูกที่ซอกคอ นายวิไลต่อยตอบแล้วกอดรัดฟัดเหวี่ยงกันมีผู้มาห้ามจึงเลิกรากัน ศาลฎีกาเห็นว่า แม้โจทก์จะได้ต่อยนายวิไลหัวหน้าคนงาน 1 ทีเนื่องจากนายวิไลสั่งให้โจทก์กลับเข้าทำงานเป็น