ค่าครองชีพและค่าพาหนะที่จ่ายเป็นประจำทุกเดือนในจำนวนแน่นอน ถือเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน และเป็นส่วนหนึ่งของสินจ้างตา
ค่าครองชีพที่จ่ายเป็นประจำทุกเดือนในจำนวนแน่นอน ถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างที่ตอบแทนการทำงาน และค่าพาหนะที่จ่ายในอัตราแน่นอนรายเดือนเนื่องจากตำแหน่งงาน ก็เป็นค่าจ้างที่ตอบแทนการทำงานในเวลาทำงานปกติ ทั้งนี้ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 และเป็นส่วนหนึ่งของสินจ้างตามประมวลกฎหมาย
พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายสินจ้างที่มิได้บอกกล่าวล่วงหน้าเพิ่มอีก 3,319.50 บาท รวมเป็นเงินที่จำเลยต้องจ่ายให้โจทก์จำนวน 11,319.50 บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ตำแหน่งผู้แทนขายแผนกเวชภัณฑ์ จำเลยจ่ายค่าครองชีพเดือนละ 1,013 บาท และค่าพาหนะเดือนละ 1,200 บาท เป็นประจำทุกเดือนในจำนวนแน่นอน ต่อมาจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า และโจทก์มิได้กระทำผิด
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3562/2524นายชาญชัย สุธรรมดิลกโจทก์บริษัทดีทแฮล์ม จำกัดจำเลย ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 ป.พ.พ. ม. 575, ม. 582เมื่อข้อเท็จจริงปรากฏว่า จำเลยจ่ายค่าครองชีพให้โจทก์เป็นประจำทุกเดือน มีจำนวนแน่นอนเช่นเดียวกับค่าจ้างหรือเงินเดือน ค่าครองชีพที่โจทก์ได้รับจึงถือเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างที่จำเลยจ่ายให้เป็นการตอบแทนการทำงาน จึงเป็นค่าจ้างที่ต้องนำมาคำนวณค่าชดเชยด้วยจำเลยจ่ายเงินค่าพาหนะให้โจทก์เนื่องจากตำแหน่งงานของโจทก์มีจำนวนแน่นอนในอัตราเดือนละ 1,200 บาท เงินจำนวนดังกล่าวถือว่าเป็นเงินที่ตอบแทนการทำงานในเวลาปกติของวันทำงานในตำแหน่งหน้าที่ของโจทก์ จึงเป็นค่าจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ลงวันที่ 16เมษายน 2515สินจ้างโดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 582 นั้นรวมถึงค่าครองชีพและค่าพาหนะที่โจทก์ได้รับด้วย เพราะเป็นเงินที่จำเลยจ่ายให้โจทก์เพื่อตอบแทนการทำงานซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้างโจทก์ฟ้องและแก้ไขฟ้องว่า เมื่อวันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2522 จำเลยจ้างโจทก์เป็นลูกจ้างประจำ ตำแหน่งผู้แทนขายแผนกเวชภัณฑ์ ครั้งสุดท้ายได้รับเงินเดือนเดือนละ 2,722 บาท ค่าครองชีพเดือนละ 1,013 บาท ค่าพาหนะเดือนละ 1,200บาท และบำเหน็จการขาย (ค่าคอมมิชชั่นหรืออินเซนตีบ) เดือนละ 2,500 บาทรวมเป็นค่าจ้างเดือนละ 7,435 บาท กำหนดจ่ายค่าจ้างเดือนละครั้งทุกสิ้นเดือนและมีวันหยุดประจำสัปดาห์คือวันเสาร์และอาทิตย์ วันหยุดตามประเพณีและมีสิทธิลาหยุดพักผ่อนประจำปีได้ปีละ 10 วัน เมื่อวันที่ 16 เมษายน 2524จำเลยได้เลิกจ้างโจทก์โดยมิได้บอกกล่าวล่วงหน้าและโดยโจทก์มิได้กระทำผิดตามข้อ 47 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อ