ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1896/2543

ประเด็นกฎหมาย

คำสั่งของหัวหน้าแผนกที่สั่งให้ลูกจ้างทำงานนอกหน้าที่โดยไม่เคยสั่งผู้อื่นมาก่อนและเป็นการกลั่นแกล้ง ถือเป็นคำสั่งที่ไม่เป็นธรรม ลูกจ้างฝ่าฝืนได้โดยไม่เ

หลักกฎหมาย

การฝ่าฝืนคำสั่งของนายจ้างที่ลูกจ้างจะไม่ได้รับค่าชดเชยต้องเป็นคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายและเป็นธรรม เมื่อคำสั่งของนายจ้างไม่เป็นธรรม แม้ลูกจ้างจะฝ่าฝืนนายจ้างก็ยังมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าชดเชย

คำวินิจฉัย

คำสั่งของนายวิมลเป็นคำสั่งที่ไม่เป็นธรรม พิพากษายืนให้จำเลยจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าจำนวน 5,829 บาท และค่าชดเชยจำนวน 36,180 บาท แก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ทำงานแผนกจัดส่ง มีหน้าที่รับส่งและบรรจุน้ำมันลงถัง หัวหน้าแผนกสั่งให้โจทก์ไปตักน้ำมันและไขน้ำมันจากท่อน้ำรวมที่มีน้ำสกปรกไหลผ่าน ซึ่งเป็นงานนอกหน้าที่ โดยหัวหน้าไม่เคยสั่งผู้อื่นทำมาก่อน และเป็นการกลั่นแกล้งโจทก์

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1896/2543นาย สุขสันต์ ภิญโญทรัพย์โจทก์บริษัท ล่ำสูง (ประเทศไทย) จำกัด (มหาชนจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 ม. 118, ม. 119 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46, ข้อ 47โจทก์ทำงานอยู่แผนกจัดส่ง มีหน้าที่รับส่งและบรรจุน้ำมันลงถังการที่ ว. หัวหน้าแผนกซึ่งเป็นผู้บังคับบัญชาของโจทก์สั่งให้โจทก์ไปตักน้ำมัน และไขน้ำมันจากท่อน้ำรวมในโรงงานซึ่งมีน้ำสกปรกไหลผ่าน เป็นการสั่งให้ทำงานนอกหน้าที่ของโจทก์ โดย ว. ไม่เคยใช้ผู้อื่นทำมาก่อน และคำสั่งของ ว. เป็นการกลั่นแกล้งโจทก์ คำสั่งของ ว. ดังกล่าวจึงเป็นคำสั่งที่ไม่เป็นธรรม แม้โจทก์จะฝ่าฝืนคำสั่งจำเลยก็ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยแก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่า จำเลยจ้างโจทก์เข้าทำงานในตำแหน่งพนักงานจัดส่งเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม 2542 จำเลยเลิกจ้างโจทก์ โดยที่โจทก์มิได้กระทำความผิดและมิได้บอกกล่าวล่วงหน้า โจทก์ทำงานมานาน 3 ปี 6 เดือนมีสิทธิได้รับค่าชดเชยเท่ากับค่าจ้างอัตราสุดท้ายจำนวน 180 วัน เป็นเงิน36,180 บาท และสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 29 วัน เป็นเงิน5,829 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าเป็นเงิน 5,829 บาท และค่าชดเชยเป็นเงิน 36,180 บาท แก่โจทก์จำเลยให้การว่า เมื่อวันที่ 23 เมษายน 2542 โจทก์ได้รับมอบหมายจากจำเลยให้ดูแลการรับน้ำมันเชื้อเพลิง และเป็นผู้รับผิดชอบในการดูแลห้องเก็บคลังน้ำมันเชื้อเพลิง แต่โจทก์ประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรงโดยไม่ได้ล็อกกุญแจห้องเก็บน้ำมัน อันเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานจำเลยได้มีหนังสือเตือนโจทก์ เมื่อวันที่ 15 และ 17 พฤษภาคม 2542 จำเลยมอบหมายให้โจทก์มีหน้าที่รับผิดชอบในการตักน้