ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 627/2510นายเป้า แซ่เอี้ยโจทก์นายเซี้ยะท้ง แซ่ลิ้มจำเลย ป.พ.พ. ม. 537, ม. 538, ม. 566 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าเคหะและที่ดิน พ.ศ.2504 ป.วิ.พ. ม. 177 พระราชบัญญัติควบคุมการเช่าเคหะและที่ดินเป็นกฎหมายพิเศษให้สิทธิแก่ผู้เช่าต่างหากจากกฎหมายที่ว่าด้วยลักษณะเช่าตามธรรมดา เมื่อจำเลยไม่ยกขึ้นเป็นประเด็นต่อสู้ไว้โดยชัดแจ้งในคำให้การว่า ห้องที่จำเลยเช่าเป็นเคหะควบคุมและอ้างสิทธิที่จำเลยจะได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัตินั้น จำเลยก็ไม่ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติดังกล่าว แม้จะฟังว่าจำเลยไม่เคยค้างค่าเช่าก็ตาม(อ้างฎีกาที่ 1135/2505 และที่ 1470/2508) การเช่าอสังหาริมทรัพย์ที่มิได้มีหลักฐานเป็นหนังสือ ผู้ให้เช่าย่อมฟ้องขอให้ศาลบังคับให้ผู้เช่าออกไปเมื่อใดก็ได้ ไม่จำเป็นที่ผู้ให้เช่าจะต้องทำการบอกกล่าวก่อนฟ้อง (อ้างฎีกาที่ 133/2507)โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าห้องแถวของโจทก์เพื่อประกอบการค้าโดยไม่มีกำหนดเวลาและมิได้ทำหนังสือสัญญาเช่า จำเลยไม่นำค่าเช่ามาชำระ ทนายโจทก์บอกเลิกการเช่าแล้ว ขอให้บังคับจำเลยออกไปจากห้องจำเลยให้การว่าเช่าห้องของโจทก์อยู่อาศัย มิได้ประกอบการค้าห้องพิพาทมิได้อยู่ในทำเลการค้า จำเลยไม่ได้ค้างค่าเช่า โจทก์ไม่เคยบอกกล่าวทวงถามและทนายโจทก์ไม่มีสิทธิบอกกล่าวเลิกการเช่าศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยเช่าห้องพิพาทของโจทก์ใช้เป็นที่ประกอบการค้า โดยมิได้ทำหนังสือสัญญาเช่าและไม่มีกำหนดเวลาเช่า โจทก์มีสิทธิบอกเลิกสัญญาเช่า พิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ฟังว่าจำเลยเช่าห้องของโจทก์เพื่ออยู่อาศัยและได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมการเช่าฯ โจทก์ยังไม่มีสิทธิบอกเลิกสัญญา พิพากษากลับโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า จำเลย