ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3134 - 3135/2524

ประเด็นกฎหมาย

การตีความคำว่า 'นายจ้าง' ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2 และข้อ 46 ว่าหมายความรวมถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลด้วยหรือไม่ แ

หลักกฎหมาย

นายจ้างตามคำนิยามในข้อ 2 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 นอกจากหมายความถึงผู้ที่รับเอาลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้แล้ว ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคลยังหมายความถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้นด้วย ดังนั้นผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลจึงเป็นนายจ้างและต้องรับผิดจ่ายค

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางที่ให้จำเลยทั้งสองร่วมกันจ่ายค่าชดเชยพร้อมดอกเบี้ยให้แก่โจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล โดยทำงานอยู่ในโรงงานกระดาษกาญจนบุรีของจำเลยที่ 1 ซึ่งมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้อำนวยการและมีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 จำเลยให้โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำพ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุเกษียณอายุ คือมีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3134 - 3135/2524นางประไพ บุญพระลักษณ์โจทก์กรมโรงงานอุตสาหกรรม กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 76 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน นายจ้างตามคำนิยามในข้อ 2 แห่งประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 46 นอกจากหมายความถึงผู้ที่รับเอาลูกจ้างเข้าทำงานโดยจ่ายค่าจ้างให้ ซึ่งในคดีนี้ได้แก่กรมโรงงานอุตสาหกรรมจำเลยที่ 1 ผู้เป็นเจ้าของโรงงานกระดาษกาญจนบุรีแล้ว ในกรณีที่นายจ้างเป็นนิติบุคคลยังหมายความถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลนั้นด้วย เมื่อผู้อำนวยการโรงงานกระดาษจำเลยที่ 2 เป็นผู้มีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล จำเลยที่ 2 จึงเป็นนายจ้างของโจทก์ แม้จะมีฐานะเป็นผู้แทนของจำเลยที่ 1 ด้วยก็ตาม จำเลยที่ 2 ต้องรับผิดจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ด้วยศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ที่ 1 เป็นเงิน13,710 บาท และดอกเบี้ย 1,713.60 บาท โจทก์ที่ 2 เป็นเงิน 16,170 บาทและดอกเบี้ย 2,021.20 บาท จำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังเป็นยุติตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลางว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนิติบุคคล โดยทำงานอยู่ในโรงงานกระดาษกาญจนบุรีของจำเลยที่ 1 ซึ่งมีจำเลยที่ 2 เป็นผู้อำนวยการ และมีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 จำเลยให้โจทก์ซึ่งเป็นลูกจ้างประจำพ้นจากตำแหน่งเพราะเหตุเกษียณอายุ คือมีอายุเกิน 60 ปีบริบูรณ์ มีปัญหาว่าจำเลยทั้งสองจะต้องจ่ายค่าชดเชยกับดอกเบี้ยให้โจทก์หรือไม่" ฯลฯ"ที่จำเลยอุทธรณ์ว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า จำเลยที่ 2 เป็นผู้มีอำนาจกระทำการแทนจำเลยที่ 1 ซึ่งเป็นนายจ้างของโจทก์ จำเลยที่ 2 จึงมีฐานะเป็นตัวแทนของนายจ้าง มิใช่นายจ้า