ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2922/2523นายโทมัส ราล์ฟ ฮอลแลนด์โจทก์บริษัท ฟลูออร์ โอเชี่ยน เซอร์วิสเซสอินเตอร์เนชั่นแนล จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 575 พ.ร.บ.แรงงานสัมพันธ์ พ.ศ.2518 ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 575 เห็นได้ว่าสัญญาจ้างแรงงานจะเกิดขึ้นต่อเมื่อคู่กรณีได้ตกลงกัน การที่จำเลยเป็นผู้จ่ายค่าจ้างให้แก่โจทก์และโจทก์ทำงานให้จำเลย จะนับว่าจำเลยเป็นนายจ้างของโจทก์ยังไม่ได้ บริษัท ฟ. เป็นผู้ตกลงรับโจทก์เข้าทำงาน สัญญาจ้างแรงงานจึงเกิดขึ้นระหว่างบริษัทฟ.กับโจทก์ แม้บริษัท ฟ. มอบหมายให้โจทก์ไปทำงานในต่างประเทศรวมทั้งประเทศไทยกับจำเลยซึ่งเป็นสาขาประเทศไทยสัญญาจ้างแรงงานระหว่างโจทก์กับบริษัท ฟ. ก็ยังคงมีอยู่ตลอดมาโจทก์ฟ้องเรียกค่าเสียหายโดยอ้างว่าจำเลยเลิกสัญญาจ้างโจทก์โดยมิชอบ ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของบริษัท ฟ.ในสหรัฐอเมริกาโดยตรง มิใช่ลูกจ้างของจำเลย การที่บริษัท ฟ. ย้ายโจทก์กลับไปทำงานในสหรัฐอเมริกาเป็นการโยกย้ายหน้าที่ตามที่นายจ้างใช้ดุลพินิจตามที่เห็นสมควร หาใช่เป็นการเลิกจ้างไม่ โจทก์ไม่มีสิทธิฟ้องเรียกค่าเสียหายจากจำเลย พิพากษายกฟ้อง โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงได้ความตามที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า จำเลยที่ 1 เป็นบริษัทในเครือของบริษัทฟลูออร์ โอเซี่ยน เซอร์วิสเซส จำกัด ในฮิวสตัน ประเทศสหรัฐอเมริกา เมื่อโจทก์สมัครเข้าทำงานครั้งแรกได้ไปสมัครที่บริษัทฟลูออร์ โอเชี่ยนเซอร์วิสเซส จำกัด ที่เมืองฮิวสตัน บริษัทฟลูออร์ โอเชี่ยน เซอร์วิสเซส จำกัด เป็นผู้สัมภาษณ์โจทก์และรับโจทก์เข้าทำงานกับบริษัทดังกล่าวตั้งแต่วันที่ 18 กรกฎาคม 2517 ในการทำงาน บริษัท ฟลูออร์ โอเชี่ยน เซอร์วิส