ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 514/2522นายซือ ภู่ศรีสลับโจทก์น.อ.เฮาวาร์ด เอฟโอนีล กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420 พ.ร.บ.ว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ.2497 ทางราชการเวนคืนที่ดินเพื่อสร้างสนามบิน ทางสาธารณะในเขตเวนคืนสิ้นสภาพไป ทหารยามห้ามมิให้โจทก์นำรถเข้าไปขนมันสำปะหลังผ่านที่เวนคืน เพราะโจทก์ไม่ทำตามระเบียบที่กระทรวงกลาโหมวางไว้ เป็นความเสียหายที่โจทก์ก่อขึ้นเองผู้บังคับบัญชาทหารยามไม่ต้องรับผิดที่ดินของโจทก์ถูกเวนคืน โจทก์นำรถเข้าบรรทุกมันสำปะหลังแต่เข้าไปไม่ได้ มันสำปะหลังของโจทก์เสียหายเพราะทหารยามของจำเลยไม่ให้เข้าศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าโจทก์นำรถยนต์จะไปบรรทุกมันสำปะหลังของโจทก์ที่ขูดไว้ โดยผ่านทางประตูของสนามบินอู่ตะเภา ซึ่งเป็นเขตทหาร แต่ทหารยามในบังคับบัญชาของจำเลยทั้งสามไม่ยอมให้โจทก์นำรถยนต์ผ่านประตูไปบรรทุกมันสำปะหลัง ทำให้มันสำปะหลังของโจทก์เน่าเสียหาย คดีมีปัญหาว่าจำเลยทั้งสามกระทำละเมิดต่อโจทก์หรือไม่เห็นว่าที่ดินรอบบริเวณไร่ของโจทก์รวมทั้งไร่ของโจทก์ถูกเวนคืนเพื่อสร้างสนามบินอู่ตะเภาของทางราชการทหาร กรรมสิทธิ์ที่ดินเหล่านั้นย่อมตกเป็นของทางราชการทหาร เฉพาะส่วนที่ดินไร่ของโจทก์ยังตกลงค่าทดแทนกันไม่ได้ ทางราชการทหารยังไม่มีสิทธิเข้าครอบครองไร่ของโจทก์ ตามพระราชบัญญัติว่าด้วยการเวนคืนอสังหาริมทรัพย์ พ.ศ. 2497 มาตรา 10 เมื่อได้เวนคืนที่ดินและทางราชการทหารเข้าครอบครองที่ดินแล้ว ทางราชการทหารมีสิทธิใช้ที่ดินนั้นสร้างสนามบินทางขึ้นลงของเครื่องบินและอาคารเกี่ยวกับเรื่องของการบินตามวัตถุประสงค์ที่ออกกฎหมายเวนคืน ทางสาธารณะที่พิพาทอยู่ภายในเขตที่สร้างสนามบินย่อมสิ้นสภาพไป ทางร