ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2277/2520บริษัทสหสัมพันธมิตร จำกัดโจทก์บริษัทฟาร์อีสต์เพียเลส(ไทยแลนด์)1986 จำกัดจำเลย พ.ร.บ.เครื่องหมายการค้า พ.ศ.2474 ป.วิ.พ. ม. 249ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่าจำเลยได้ใช้เครื่องหมายการค้า MAX ในสินค้าจำพวก 2 โดยสุจริตมาก่อนโจทก์จดทะเบียนเครื่องหมายการค้า MAX ในสินค้าจำพวก 2 ตาม พระราชบัญญัติเครื่องหมายการค้า การกระทำของจำเลยไม่เป็นการละเมิดสิทธิของโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกาขอให้วินิจฉัยแต่เพียงข้อเดียวว่า เครื่องหมายการค้า MAX ที่จำเลยใช้กับเครื่องหมายการค้า MAX ที่โจทก์จดทะเบียนไว้เหมือนหรือคล้ายกันเท่านั้น ไม่ได้ฎีกาในเรื่องจำเลยทำละเมิด ดังนั้น แม้ศาลฎีกาจะวินิจฉัยตามปัญหาที่โจทก์ฎีกามาก็ไม่ทำให้ผลของคดีเปลี่ยนเป็นโจทก์ชนะขึ้นมาได้ ศาลฎีกาจึงไม่จำต้องวินิจฉัยให้โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นเจ้าของเครื่องหมายการค้า max สำหรับสินค้าจำพวก 2 ได้จดทะเบียนเครื่องหมายการค้าไว้แล้ว จำเลยจำหน่ายสินค้าจำพวก2 เครื่องหมายการค้าอย่างเดียวกับของโจทก์ ใช้ตัวอักษรโรมันว่า MAX เป็นการละเมิดต่อโจทก์ จึงขอให้จำเลยระงับหรืองดใช้เครื่องหมายการค้าดังกล่าวจำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยใช้เครื่องหมายการค้า MAX มาก่อนจึงมีสิทธิใช้ได้โดยชอบ จึงฟ้องแย้งให้โจทก์งดใช้เครื่องหมายการค้า max และจดทะเบียนเพิกถอนจำเลยทิ้งฟ้องแย้ง ศาลชั้นต้นจำหน่ายคดีเฉพาะฟ้องแย้งศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยใช้เครื่องหมายการค้า MAX มาช้านานโดยสุจริต ไม่ทำให้บริษัทโจทก์เสียหาย และเครื่องหมายการค้าของจำเลยกับของโจทก์ไม่เหมือนหรือคล้ายกัน พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์วินิจฉัยฟังข้อเท็จจริงว่าจ