ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2521

ประเด็นกฎหมาย

การนำเข้าวัตถุดิบเพื่อผลิตสินค้าของตนเอง ไม่ต้องเสียภาษีการค้า และการเรียกคืนภาษีที่ชำระไปไม่ใช่ลาภมิควรได้

หลักกฎหมาย

ผู้ประกอบการที่นำเข้าวัตถุดิบเพื่อใช้ในการผลิตสินค้าของตนเองโดยเฉพาะ ไม่ใช่ผู้ประกอบการค้าตามประมวลรัษฎากร มาตรา 77 จึงไม่ต้องเสียภาษีการค้า และการเรียกคืนภาษีที่ชำระโดยไม่มีหน้าที่ต้องชำระ ไม่ใช่ลาภมิควรได้ อายุความฟ้องร้องจึงเป็น 10 ปี

คำวินิจฉัย

พิพากษากลับ ให้จำเลยคืนเงิน 5,742,815.93 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้อง

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์ประกอบกิจการผลิตนมและไอศครีม ได้นำเข้าวัตถุดิบ เช่น กล่องกระดาษ ถ้วยพลาสติก ไขมัน แป้ง ฯลฯ ซึ่งจำเป็นต่อการผลิตและมีตราสินค้าของโจทก์ติดมา โดยโจทก์ไม่ได้นำไปขายหรือใช้อย่างอื่น

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2521บริษัท โฟรโมสต์อาหารนม (กรุงเทพ ฯ) จำกัดโจทก์กรมสรรพากรจำเลย ป.พ.พ. ม. 406 ป.รัษฎากร บริษัทโจทก์ผลิตอาหารและไอสครีมจำหน่าย นำไขมัน แป้งหางนม ฯลฯ ถ้วยไอสครีมถุงกระดาษ ไม้เสียบ กล่องนม ฯลฯเข้ามาใช้ในการผลิตโดยเฉพาะ ไม่ต้องเสียภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาล โจทก์เรียกเงินที่ชำระค่าภาษีไปคืนได้ไม่ใช่ลาภมิควรได้ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "จำเลยแก้ฎีกาว่าโจทก์ไม่ได้ใช้สิทธิอุทธรณ์ต่อคณะกรรมการพิจารณาอุทธรณ์เสียก่อนฟ้องตามประมวลรัษฎากรมาตรา 30 โจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ข้อเท็จจริงได้ความว่าโจทก์ประกอบกิจการค้าผลิตนมและไอศครีมจำหน่าย ในการนี้โจทก์ได้สั่งสินค้าหลายอย่างมาจากต่างประเทศ เช่นกล่องกระดาษ ถ้วยกระดาษ ช้อนไอสครีมถุงใส่ไอสครีมแท่ง ไม้เสียบไอสครีมแท่ง ถุงพลาสติกสำหรับบรรจุนม ไขมันแป้ง โกโก้ เกลือ สตรอเบอร์รี่กระป๋อง สีผสมอาหารเป็นต้น ซึ่งล้วนแต่เป็นวัตถุดิบที่ใช้ในการผลิตนมและไอสครีมของโจทก์ทั้งสิ้น กรณีที่เกิดพิพาทในคดีก็คือระหว่าง พ.ศ. 2508 ถึง พ.ศ. 2514 โจทก์ได้นำสินค้าต่าง ๆ ดังกล่าวปรากฏรายละเอียดตามเอกสารหมาย จ.2 เข้ามาในราชอาณาจักรและโจทก์ได้ชำระเงินค่าภาษีการค้าภาษีบำรุงเทศบาลตามที่จำเลยได้เรียกเก็บให้แก่กรมศุลกากร ซึ่งเป็นตัวแทนของจำเลยไปแล้วตั้งแต่ตอนนำสินค้าเข้ามาในประเทศไทย ปรากฏตามใบขนสินค้าและใบเสร็จรับเงินค่าภาษี เอกสารหมาย จ.7 ถึง จ.10 รวมเป็นจำนวนเงินค่าภาษีการค้าและภาษีบำรุงเทศบาลทั้งสิ้น 5,742,815 บาท 93 สตางค์ ต่อมาได้มีคำพิพากษาฎีกาที่ 1606/2512 ระหว่างบริษัทกระเบื้องกระดาษไทย จำกัด โจทก์ กรมสรรพากร กับพวก จำเลยวินิจฉัยว่าสินค้าที่มิใช่สินค้าสำเร็จรูปซึ่งนำเข้ามาผลิตเพื่อขายเป็นส