ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3121 - 3461/2539

ประเด็นกฎหมาย

การหยุดงานของลูกจ้างตามคำสั่งนายจ้างไม่เป็นการนัดหยุดงาน ละทิ้งหน้าที่ หรือจงใจทำให้นายจ้างเสียหาย และกรรมการบริษัทไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวเมื่อกระทำใ

หลักกฎหมาย

การหยุดงานตามคำสั่งนายจ้างไม่ใช่การนัดหยุดงานตาม พ.ร.บ. แรงงานสัมพันธ์ฯ และไม่เป็นการละทิ้งหน้าที่หรือจงใจทำให้นายจ้างเสียหาย กรรมการบริษัทซึ่งเป็นนายจ้างตามประกาศกระทรวงมหาดไทย แต่เมื่อกระทำในขอบอำนาจตัวแทนตาม ป.พ.พ. มาตรา 1167 จึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว

คำวินิจฉัย

จำเลยที่ 1 ต้องจ่ายค่าชดเชยและสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าแก่โจทก์ทั้งสามร้อยสี่สิบเอ็ด แต่จำเลยที่ 2 และที่ 3 ไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัว

ข้อเท็จจริงสำคัญ

นายจ้างมีคำสั่งให้ลูกจ้างหยุดงานโดยจ่ายค่าจ้างกึ่งหนึ่ง ลูกจ้างไม่พอใจไปร้องเรียน ต่อมานายจ้างเลิกจ้างอ้างว่าลูกจ้างนัดหยุดงาน ละทิ้งหน้าที่ และจงใจทำให้นายจ้างเสียหาย

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3121 - 3461/2539นาง ละเอียด ตรีเดช กับพวกโจทก์บริษัท เพรสซิเดนท์ฟุตแวร์ส จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 583, ม. 820, ม. 1167 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2, ข้อ 46ก่อนเลิกจ้างจำเลยที่1มีคำสั่งให้โจทก์ทั้งหมดไม่ต้องมาทำงานโดยจะจ่ายค่าจ้างให้โจทก์กึ่งหนึ่งแต่โจทก์ไม่พอใจจึงไปร้องเรียนต่อกระทรวงแรงงานฯต่อมาจำเลยที่1มีคำสั่งเลิกจ้างโจทก์การที่โจทก์ทั้งหมดหยุดงานจึงเป็นการปฏิบัติตามคำสั่งของจำเลยที่1ไม่ใช่เป็นการนัดหยุดงานเมื่อมีข้อพิพาทแรงงานที่ตกลงกันไม่ได้การกระทำของโจทก์ดังกล่าวไม่เป็นการละทิ้งหน้าที่หรือจงใจทำให้นายจ้างได้รับความเสียหายแต่อย่างใด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่องการคุ้มครองแรงงานข้อ2นิยามคำว่านายจ้างว่ากรณีนายจ้างเป็นนิติบุคคลให้หมายถึงผู้มีอำนาจกระทำการแทนนิติบุคคลจำเลยที่2และที่3เป็นกรรมการผู้มีอำนาจทำการแทนจำเลยที่1จึงเป็นนายจ้างของโจทก์ทั้งหมดแต่กรณีต้องบังคับตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา1167เมื่อจำเลยที่2และที่3เลิกจ้างโจทก์โดยกระทำในขอบอำนาจแห่งฐานตัวแทนจึงไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวคดีทั้งสามร้อยยี่สิบเอ็ดสำนวนนี้ ศาลแรงงานกลางมีคำสั่งให้รวมพิจารณาพิพากษาเข้าด้วยกัน และให้เรียกโจทก์ตามลำดับสำนวนว่า โจทก์ที่ 1 ถึงที่ 341 โดยโจทก์ทั้งสามร้อยสี่สิบเอ็ดสำนวนฟ้อง ขอให้บังคับจำเลยทั้งสามร่วมกันจ่ายค่าชดเชยสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า ค่าจ้างค้างจ่ายและเงินประกันพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ทั้งสามร้อยสี่สิบเอ็ดจำเลยให้การว่า โจทก์ทั้งสามร้อยสี่สิบเอ็ดกับพวกได้ยกขบวนมาประท้วงและยื่นข้อเรียกร้องต่อกระทรวงแรงงานและสวัสดิการสังคมโดยโจทก์ทั้งสามร้อยสี่สิบเอ็ดกับพวกร่วมกันนัดหยุดงานเกินกว่า7 วัน นอ