ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1236/2501นางพะเยาว์ ดารารัตน์ คำประเสริฐโจทก์นายอิ๋วเลี้ยง แซ่อื้อจำเลย ป.รัษฎากร ม. 118, ป.วิ.พ. ม. 85 ป.พ.พ. ม. 420 บัญชีอัตราอากรแสตมป์ท้ายประมวลรัษฎากร จำเลยเข้าปลูกห้องแถวในที่พิพาทโดยได้ทำสัญญาเช่ากับเจ้าของที่ดินแล้ว การกระทำของจำเลยก็ไม่ใช่บุกรุกอันจะเป็นการละเมิดต่อโจทก์ซึ่งเป็นผู้รับมรดกจากเจ้าของที่ดิน สัญญาเช่าระหว่างจำเลยกับเจ้าของที่ดินเดิมจะปิดอากรแสตมป์บริบูรณ์หรือไม่ไม่สำคัญ เพราะแม้จำเลยจะเข้าไปปลูกห้องแถวด้วยการตกลงเช่าปากเปล่าไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือ ก็ยังฟังได้ว่าจำเลยเข้าไปปลูกห้องแถวโดยความยินยอมของเจ้าของที่ดินซึ่งจะหาว่าจำเลยละเมิดมิได้โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยทำละเมิดต่อโจทก์โดยบุกรุกเข้าปลูกสร้างห้องแถวลงบนที่ดินของโจทก์โดยไม่ได้รับอนุญาตจำเลยต่อสู้และฟ้องแย้งว่า จำเลยเข้าปลูกห้องแถวในที่พิพาทเพราะได้ทำสัญญาเช่าจาก น.ส.ชุ่ม เจ้าของที่ดิน ต่อมา น.ส.ชุ่มตายโจทก์และนายวิเชียรเป็นผู้รับมรดกโจทก์และนายวิเชียรจึงต้องรับไปทั้งสิทธิและหน้าที่ที่ น.ส.ชุ่มมีต่อจำเลย ซึ่งเป็นผู้เช่าศาลชั้นต้นพิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์ ให้โจทก์รื้อถอนรั้วไม้ที่ปิดกั้นห้องแถวของจำเลยและประกาศที่ห้ามไม่ให้ผู้ใดเช่าออกเสียให้โจทก์ใช้ค่าเสียหายคือค่าเช่าห้องแถว 5 ห้อง รวมเดือนละ 200 บาท นับแต่เดือนตุลาคม 2497 จนกว่าโจทก์จะรื้อรั้วไม้และประกาศออกจากห้องแถวของจำเลยโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่าจำเลยให้การและฟ้องแย้งอ้างสิทธิตามสัญญาเช่าเอกสารหมาย ล.1 แต่เอกสารหมาย ล.1 เป็นตราสารที่ปิดอากรแสตมป์ไม่บริบูรณ์ ใช้เป็นพยานหลักฐานในคดีไม่ได้ตาม มาตรา 118 ประมวลรัษฎากร เมื่อเป็นเช่นนี้ จำเลยก็ไม่มีหลักฐานเป็นหนังสือเพื่อจะอ้างสิทธิยันโจทก์ได้ พิพา