ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2545
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 114/2545สำนักงานเร่งรัดพัฒนาชนบทโจทก์นาย อัมพร รัตติธรรมจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 448คณะกรรมการสอบสวนหาผู้รับผิดทางแพ่ง สรุปผลว่าจำเลยต้องรับผิดชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์โดยแจ้งให้เลขาธิการโจทก์ทราบเมื่อวันที่27 กันยายน 2537 จึงถือได้ว่าโจทก์รู้ถึงผู้ที่ต้องรับผิดในทางแพ่งว่าเป็นจำเลยตั้งแต่ก่อนหรืออย่างช้าที่สุดในวันที่โจทก์มีบันทึกถึงผู้ทรงคุณวุฒิแม้ต่อมาเลขาธิการโจทก์จะเสนอขอความเห็นจากผู้ทรงคุณวุฒิก็ตามแต่ผลการพิจารณาก็มิได้เปลี่ยนแปลงตัวผู้รับผิดทางแพ่งแต่อย่างใดและแม้เลขาธิการโจทก์จะลงนามเห็นชอบให้ดำเนินการตามความเห็นของคณะกรรมการเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2538 ก็ไม่ทำให้การรู้ถึงการละเมิดและรู้ตัวผู้จะพึงใช้ค่าสินไหมทดแทนของโจทก์อันเป็นการเริ่มนับอายุความเปลี่ยนแปลงไป เพราะมิฉะนั้นแล้วอายุความก็จะขยายออกไปได้เรื่อย ๆแล้วแต่ความล่าช้าของโจทก์ เมื่อโจทก์ฟ้องคดีวันที่ 15 มีนาคม 2539พ้นกำหนด 1 ปีนับแต่วันรู้ตัวผู้จะพึงใช้ค่าสินไหมทดแทนตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 448 วรรคหนึ่ง คดีโจทก์จึงขาดอายุความโจทก์ฟ้องว่า จำเลยขับรถยนต์หมายเลขทะเบียน 3 ป-0514 กรุงเทพมหานคร ของโจทก์ไปตามถนนสายพิจิตร-สามง่าม ด้วยความประมาทเลินเล่อเป็นเหตุให้รถยนต์ของโจทก์เฉี่ยวชนกับรถยนต์บรรทุกหมายเลขทะเบียน80-4107 พิจิตร ซึ่งนายสุนทร บุตรดี ขับแล่นสวนทางมาในทางเดินรถของนายสุนทร ทำให้รถยนต์โจทก์ได้รับความเสียหาย คิดเป็นค่าเสียหาย 140,000บาท ภายหลังเกิดเหตุโจทก์ได้แต่งตั้งคณะกรรมการสอบสวนหาผู้รับผิดทางแพ่งในกรณีดังกล่าว ต่อมาเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 2538 คณะกรรมการสอบสวนแจ้งให้โจทก์รู้ถึงการละเมิดและจำเลยเป็นผู้จะพึงต้องใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่โจทก์โจทก์จึงมีห