การกระทำของจำเลยที่ 1 ในการจัดการจราจรและเก็บค่าจอดรถในศูนย์การค้าเป็นการละเมิดต่อโจทก์หรือไม่ และทำให้ประโยชน์แห่งภารจำยอมลดลงหรือไม่ รวมถึงการที่โจท
เจ้าของกรรมสิทธิ์ในภารยทรัพย์มีอำนาจจัดการใช้สอยทรัพย์สินของตนตาม ป.พ.พ. มาตรา 1336 แม้ทรัพย์นั้นจะตกอยู่ในภารจำยอมก็ตาม ผู้มีสิทธิใช้ภารจำยอมต้องใช้เท่าที่จำเป็นตามสมควร และต้องไม่ทำให้เกิดภาระเพิ่มขึ้นแก่ภารยทรัพย์ตามมาตรา 1388 และ 1389 ผู้จัดสรรที่ดินมีหน้าที่บำรุงรักษาสาธารณูปโภค แต่สามารถหารายไ
การกระทำของจำเลยที่ 1 ไม่เป็นการละเมิดต่อโจทก์ทั้งยี่สิบห้า และไม่ทำให้ประโยชน์แห่งภารจำยอมลดลงหรือเสื่อมความสะดวก การที่โจทก์นำแผงเหล็กมาวางบนถนนและจอดรถบนทางเท้าเป็นการทำให้เกิดภาระเพิ่มขึ้นแก่ภารยทรัพย์ โจทก์ไม่มีอำนาจกระทำ จำเลยที่ 1 มีสิทธิห้ามได้ พิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
จำเลยที่ 1 เป็นผู้จัดสรรที่ดินและเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ถนน 6 สายในศูนย์การค้า ซึ่งเป็นภารจำยอม ต่อมาจำเลยที่ 1 ได้ก่อสร้างป้อมยามและเหล็กกั้นทางเข้าออก เก็บค่าจอดรถจากบุคคลภายนอก แต่แจกสติ๊กเกอร์ให้เจ้าของอาคารพาณิชย์ทุกคูหาใช้เข้าออกได้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย โจทก์บางรายมีรถยนต์จำนวนมากและไม่ยอมรับสติ๊
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4050/2545ห้างหุ้นส่วนจำกัด เกียรติทุนทวีทัวร์ กับพวกโจทก์บริษัท สินพรชัย จำกัด กับพวกจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 1336, ม. 1388, ม. 1389 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 286 ข้อ 30 วรรคหนึ่งศาลฎีกาได้มีคำวินิจฉัยเกี่ยวกับถนนทั้ง 6 สาย ในศูนย์การค้าของจำเลยที่ 1 ว่าไม่ใช่ทางสาธารณะ ถนนทั้ง 6 สายยังคงเป็นกรรมสิทธิ์ของจำเลยที่ 1 ซึ่งมีอำนาจจัดการใช้สอยดำเนินการเกี่ยวกับถนนดังกล่าวได้ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 1336 แม้ถนนทั้ง 6 สายจะเป็นภารจำยอมตามประกาศของคณะปฏิวัติฯ ข้อ 30 วรรคหนึ่ง แต่เสียงส่วนใหญ่ในการประชุมผู้อยู่อาศัยในศูนย์การค้าตกลงให้จำเลยที่ 1 จัดการจราจรในศูนย์การค้า หลังจากจำเลยที่ 1 ก่อสร้างป้อมยามและเหล็กกั้นทางเข้าออกโดยมีพนักงานเก็บเงินค่าจอดรถแล้ว จำเลยที่ 1 แจกสติ๊กเกอร์สำหรับติดรถยนต์และรถจักรยานยนต์แก่เจ้าของอาคารพาณิชย์ทุกคูหาสติ๊กเกอร์ดังกล่าวสามารถใช้เข้าออกได้ทุกทางตลอดเวลาโดยสะดวกและไม่ต้องเสียเงินค่าจอดรถแต่ประการใด และแม้ประกาศของคณะปฏิวัติฯ ข้อ 30 วรรคหนึ่ง จะกำหนดให้เป็นหน้าที่ของผู้จัดสรรที่ดินที่จะต้องบำรุงรักษาสาธารณูปโภค แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจำเลยที่ 1 จะหารายได้จากสาธารณูปโภคดังกล่าวเพื่อเป็นค่าใช้จ่ายในการบำรุงรักษาไม่ได้ เพียงแต่ต้องไม่เป็นเหตุให้ประโยชน์แห่งภารจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวก นับได้ว่าจำเลยที่ 1 ให้ใช้ภารจำยอมเพื่อประโยชน์แก่ที่ดินทุกแปลงในศูนย์การค้าเท่าที่จำเป็นตามสมควรแล้ว การกระทำของจำเลยที่ 1 จึงไม่เป็นการกระทำละเมิดต่อโจทก์ และไม่ทำให้การใช้ประโยชน์แห่งภารจำยอมลดไปหรือเสื่อมความสะดวก โจทก์นำแผงเหล็กปิดกั้นบนถนนหน้าอาคารพาณิชย์ของโจทก์หรือบางรายจอดรถจักรยานยนต์หรือวางวัส