ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1586/2505

ประเด็นกฎหมาย

การใช้กฎหมายใหม่หรือกฎหมายเก่าในการลงโทษจำเลย และอำนาจของอัยการในการขอให้ศาลสั่งทำลายต้นยางพาราที่ปลูกโดยมิได้รับอนุญาตและบังคับค่าใช้จ่ายในการทำลาย

หลักกฎหมาย

ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 และ 3 ต้องใช้กฎหมายที่ใช้ในขณะกระทำความผิด เว้นแต่กฎหมายใหม่จะเป็นคุณแก่จำเลยจึงจะใช้กฎหมายใหม่ได้ และพระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2481 มาตรา 15 บัญญัติเรื่องทำลายต้นยางและออกค่าใช้จ่ายเป็นเรื่องเดียวกัน การบังคับให้เสียค่าใช้จ่ายเป็นวิธีการส่วนหนึ่งของการบังคับให้ทำลายต้น

คำวินิจฉัย

พิพากษาแก้ ให้ทำลายต้นยางที่จำเลยปลูกใหม่โดยการฝ่าฝืนนั้นและให้จำเลยเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายตามพระราชบัญญัติควบคุมยาง พ.ศ. 2481 มาตรา 15 นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยแผ้วถางป่าและตัดฟันไม้หวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาต ทำให้ทรัพยากรของชาติเสียหาย 49,679.00 บาท และเข้ายึดถือครอบครองที่ดินของรัฐโดยไม่มีสิทธิและไม่ได้รับอนุญาต และปลูกยางพาราใหม่ในที่ดินดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาต

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1586/2505อัยการประจำศาลจังหวัดเบตงโจทก์นายเล่าซิว แซ่เล่าจำเลย ป.อ. ม. 2, ม. 3 พ.ร.บ.ป่าไม้ พ.ศ.2484 พ.ร.บ.ควบคุมยาง พ.ศ.2481 ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 2 วรรคหนึ่ง ได้วางหลักให้พิจารณาความผิดและลงโทษจำเลยตามกฎหมายในขณะที่จำเลยกระทำการอันถูกกล่าวหานั้น แม้ถึงว่าได้มีการยกเลิกกฎหมายนั้นแล้วก็ตาม มาตรา 2 วรรคสอง และมาตรา 3 ก็ให้พิจารณาใช้กฎหมายใหม่เฉพาะแต่เมื่อเป็นคุณแก่จำเลยเท่านั้น ถ้ากฎหมายใหม่ไม่เป็นคุณแก่จำเลย ก็ยังให้ใช้กฎหมายเก่าบังคับคดีอัยการมีอำนาจขอให้ศาลสั่งทำลายต้นยางพาราซึ่งปลูกโดยมิได้รับอนุญาตและขอให้บังคับเสียค่าใช้จ่ายในการทำลายนั้นได้ คำขอเช่นว่านี้เป็นคำขอทางอาญาหาใช่คำขอทางแพ่งไม่คดีนี้ ได้ความตามฟ้องและคำรับสารภาพของจำเลยว่า จำเลยบังอาจแผ้วถางป่าและบังอาจตัดฟันไม้หวงห้ามโดยมิได้รับอนุญาตเป็นการทำลายทรัพยากรของชาติเสียหาย 49,679.00 บาท ทั้งจำเลยบังอาจเข้ายึดถือครอบครองที่ดินของรัฐซึ่งจำเลยแผ้วถางนั้นโดยไม่มีสิทธิครอบครองและไม่ได้รับอนุญาต และบังอาจปลูกยางพาราใหม่ลงในที่ดินดังกล่าวโดยมิได้รับอนุญาตเช่นกัน ขอให้ลงโทษศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามบทกฎหมายต่าง ๆ ที่โจทก์ขอให้ลงโทษ แต่ให้ลงโทษจำเลยฐานแผ้วถางป่าตัดฟันไม้หวงห้ามตาม พระราชบัญญัติ ป่าไม้ 2484 มาตรา 72, 73 แก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติป่าไม้ (ฉบับที่ 3) 2494 มาตรา 17 ซึ่งเป็นบทหนักและเป็นคุณแก่จำเลย ให้จำคุก 6 เดือนปรับ 500 บาท ลงโทษฐานยึดถือครอบครองที่ดินของรัฐตามประมวลกฎหมายที่ดินมาตรา 108 ปรับ 500 บาท และฐานปลูกยางไม่ได้รับอนุญาตตาม พระราชบัญญัติควบคุมยาง 2481 มาตรา 15 ปรับ 500 บาท ลดฐานรับสารภาพกึ่งหนึ่ง คงจำคุก 3 เดือนปรับ 750 บาท ส