ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3250/2542

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3250/2542พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นาย ศักดิ์สิทธิ์หรือแท่ง ขาวใหม่ กับพวกจำเลย ป.วิ.อ. ม. 15, ม. 198 ป.วิ.พ. ม. 23จำเลยยื่นคำร้องขออนุญาตยื่นอุทธรณ์พร้อมอุทธรณ์ โดยขอให้ศาลไต่สวนและสั่งรับอุทธรณ์ของจำเลยเมื่อล่วงเลยกำหนดเวลายื่นอุทธรณ์แล้ว เหตุที่จำเลยยกขึ้นอ้างว่าเพราะเสมียนทนายจำเลยแจ้งต่อทนายจำเลยว่าศาลอนุญาตในการขอขยายเวลายื่นอุทธรณ์ครั้งที่สาม ทำให้ทนายจำเลยเข้าใจว่าศาลอนุญาตให้ขยายเวลายื่นอุทธรณ์ตามขอ เป็นความบกพร่องของทนายจำเลยเอง กรณีไม่ใช่เหตุสุดวิสัยตาม ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 23 ประกอบด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 15 ที่จะขยายเวลาให้จำเลยยื่นอุทธรณ์ได้ ที่ศาลอุทธรณ์มีคำสั่งยืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นไม่ไต่สวน แต่สั่งยกคำร้องของจำเลยและสั่งไม่รับอุทธรณ์ของจำเลยมานั้นชอบแล้วคดีนี้สืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นพิพากษาเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2541 ว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรคสอง, 83 ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี และจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 371 อีกกระทงหนึ่งลงโทษปรับ 90 บาท รวมลงโทษจำเลยที่ 2 จำคุก 12 ปี ปรับ 90 บาท ลดโทษให้คนละหนึ่งในสาม คงลงโทษจำเลยที่ 1 จำคุก 8 ปี จำเลยที่ 2 จำคุก 8 ปี และปรับ 60 บาท ริบอาวุธมีดของกลาง คำขออื่นให้ยกจำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ออกไปอีก 15 วัน นับแต่วันครบกำหนดอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นอนุญาต ต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม 2541 จำเลยทั้งสองยื่นคำร้องขอขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์เป็นครั้งที่สองออกไปอีก 15 วัน ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตขยายระยะเวลายื่นอุทธรณ์ถึงวันที่ 16 ตุลาคม 2541 ต่อมาวันที่ 16 ตุลาคม 2541 จำเลยทั้งส