ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 198
ตัวบท
มาตรา 198 การยื่นอุทธรณ์ ให้ยื่นต่อศาลชั้นต้นในกำหนดหนึ่งเดือนนับแต่วันอ่าน หรือถือว่าได้อ่านคำพิพากษาหรือคำสั่งให้คู่ความฝ่ายที่อุทธรณ์ฟัง ให้เป็นหน้าที่ศาลชั้นต้นตรวจอุทธรณ์ว่าควรจะรับส่งขึ้นไปยังศาลอุทธรณ์หรือไม่ ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ถ้าเห็นว่าไม่ควรรับให้จดเหตุผลไว้ในคำสั่งของศาลนั้นโดยชัดเจน ในกรณีที่ตามคำพิพากษาจำเลยต้องรับโทษจำคุกหรือโทษสถานที่หนักกว่านั้นและจำเลยไม่ได้ถูกคุมขัง จำเลยจะยื่นอุทธรณ์ได้ต่อเมื่อแสดงตนต่อเจ้าพนักงานศาลในขณะยื่นอุทธรณ์ มิฉะนั้นให้ศาลมีคำสั่งไม่รับอุทธรณ์ ทั้งนี้ ประธานศาลฎีกาอาจออกข้อบังคับกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขการแสดงตนของจำเลยก็ได้ ข้อบังคับนั้น เมื่อประกาศในราชกิจจานุเบกษาแล้วให้ใช้บังคับได้ ความในวรรคสามมิให้ใช้บังคับแก่กรณีที่จำเลยได้รับการรอการลงโทษจำคุก หรือรับโทษจำคุกตามคำพิพากษาครบถ้วนแล้ว
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8804/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1490/2564
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3356/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5689/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7127/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3250/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 592/2546
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7002/2552
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9952 - 9953/2558
- คำสั่งคำร้องที่ 175/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3170/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7616/2543
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7127/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1725/2547
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 659/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2787/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3650/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4125/2541
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 886/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1795/2542