ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 410/2546
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 410/2546พนักงานอัยการ สำนักงานอัยการสูงสุดโจทก์นายบุญมา นาวงษ์จำเลย ป.อ. ม. 1 (5), ม. 59, ม. 68, ม. 288 ป.วิ.อ. ม. 227จำเลยกับผู้ตายเล่นสนุกเกอร์พนันเอาทรัพย์สินกันแล้วเกิดเรื่องทะเลาะวิวาทแม้ผู้ตายจะเป็นฝ่ายลงมือทำร้ายจำเลยก่อน แต่การที่จำเลยใช้กรรไกรเป็นอาวุธแทงสวนไปในทันทีทั้งที่ผู้ตายไม่มีอาวุธ และเมื่อผู้ตายถูกแทงแล้วเดินเข้าไปในซอยถือไม้กวาดเพื่อไล่ตีจำเลย หากจำเลยไม่ประสงค์จะต่อสู้กับผู้ตายย่อมหลบเลี่ยงเสียได้เพราะผู้ตายบาดเจ็บ การที่จำเลยยังคงยืนอยู่ในที่เกิดเหตุรอจนกระทั่งผู้ตายถือไม้กวาดเข้ามาไล่ตีจำเลย จำเลยจึงวิ่งไปหยิบท่อนเหล็กแป๊ปน้ำตีผู้ตายจนล้มลง พฤติการณ์ดังกล่าวแสดงให้เห็นว่าจำเลยสมัครใจทะเลาะวิวาทกับผู้ตาย จะอ้างเหตุว่าจำต้องกระทำเพื่อป้องกันตัวไม่ได้ พฤติกรรมที่จำเลยใช้กรรไกรเป็นอาวุธแทงผู้ตายถูกกลางอกขวาทะลุซี่โครงขวาเยื่อหุ้มหัวใจทะลุ และใช้ท่อนเหล็กแป๊ปน้ำยาวประมาณ 20 นิ้ว ตีศีรษะผู้ตายมีบาดแผลถึง 3 แห่ง มีเลือดออกที่หูขวาและสมองช้ำบวม ซึ่งเป็นอวัยวะสำคัญของร่างกายที่ทำให้ถึงแก่ความตายได้ จึงฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตายโจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้กรรไกรเป็นอาวุธแทงนายสมพงษ์ ทองเทศ ผู้ตาย 1 ครั้งโดยเจตนาฆ่าถูกบริเวณกลางอกขวาทะลุช่องซี่โครงขวาด้านหน้าเยื่อหุ้มหัวใจทะลุและใช้เหล็กแป๊ปน้ำขนาดยาวประมาณ 20 นิ้ว เป็นอาวุธตีผู้ตายหลายครั้งถูกบริเวณศรีษะ ท้ายทอย สมองช้ำบวม เป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลยตามรายงานชันสูตรพลิกศพและรายงานการตรวจศพท้ายฟ้องเจ้าพนักงานตำรวจจับจำเลยและยึดได้กรรไกรและเหล็กแป๊ปน้ำที่จำเลยใช้กระทำผิดเป็นของกลาง ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 33, 288 และสั่งริบของกลางจำเ