ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 227
ตัวบท
มาตรา 227 ให้ศาลใช้ดุลพินิจวินิจฉัยชั่งน้ำหนักพยานหลักฐานทั้งปวง อย่าพิพากษาลงโทษจนกว่าจะแน่ใจว่ามีการกระทำผิดจริงและจำเลยเป็นผู้กระทำความผิดนั้น เมื่อมีความสงสัยตามสมควรว่าจำเลยได้กระทำผิดหรือไม่ ให้ยกประโยชน์แห่งความสงสัยนั้นให้จำเลย
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 8148/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 7585/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6133/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3006/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 261/2542
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5852/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2789/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3056/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4366/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4536/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1816/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2220/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3862/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4448/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5316/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6320/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4796/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5302/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5428/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6918/2540