ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2546
กฎหมายที่เกี่ยวข้อง
เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 793/2546บริษัท วิริยะประกันภัย จำกัดโจทก์นาง จินตนา อินทรสุภาจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 432, ม. 438, ม. 861, ม. 877, ม. 880ขณะเกิดเหตุเป็นเวลากลางวัน ขณะที่คนขับรถยนต์คันที่บริษัทโจทก์รับประกันภัยไว้ขับรถแซงรถคันหน้าขึ้นไปแล้วกลับเข้ามาในช่องเดินรถเดิม จำเลยซึ่งขับรถอยู่ห่างจากรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้ทางด้านหลัง ย่อมมองเห็นตลอดเวลาและควรใช้ความระมัดระวังชะลอความเร็วของรถลงเนื่องจากเป็นเวลาหลังฝนตกถนนลื่น เพื่อป้องกันอุบัติเหตุและจำเลยอาจใช้ความระมัดระวังเช่นว่านั้นได้ การที่รถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้แล่นกลับเข้ามาในช่องเดินรถเดิมและอยู่ห่างรถยนต์ที่จำเลยขับประมาณ2 เมตร แต่จำเลยไม่สามารถห้ามล้อหยุดรถได้ทัน เป็นเหตุให้รถยนต์ที่จำเลยขับชนท้ายรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้ แสดงว่าจำเลยไม่ได้ใช้ความระมัดระวังซึ่งบุคคลในภาวะเช่นนั้นจักต้องมีตามวิสัยและพฤติการณ์ จำเลยจึงเป็นฝ่ายประมาทยิ่งกว่าคนขับรถยนต์คันที่โจทก์รับประกันภัยไว้ ต้องรับผิดใช้ค่าเสียหายสองในสามส่วนให้แก่โจทก์ที่รับช่วงสิทธิมาจากผู้เอาประกันภัยโจทก์ฟ้องว่า โจทก์รับประกันภัยรถยนต์หมายเลขทะเบียน 9 ฬ - 0887กรุงเทพมหานคร จากนายวรวุฒิ อังชวาลา มีอายุการคุ้มครองตั้งแต่วันที่ 9 พฤศจิกายน2538 ถึงวันที่ 9 พฤศจิกายน 2539 เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2539 เวลา 14.10 นาฬิกาจำเลยขับรถยนต์กระบะหมายเลขทะเบียน น - 7668 ชุมพร ไปตามถนนเพชรเกษมจากทางจังหวัดชุมพร โฉมหน้าไปทางกรุงเทพมหานคร ตามหลังรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัยไว้ เมื่อถึงหมู่ที่ 5 ตำบลทรัพย์อนันต์ อำเภอท่าแซะ จังหวัดชุมพร จำเลยขับรถด้วยความเร็วสูงและไม่เว้นระยะห่างพอจะหยุดรถได้ทัน เมื่อคนขับรถยนต์ที่โจทก์รับประกันภัย