ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 731/2490นายพิศิษฐ์โจทก์นางกิมล้วนจำเลย ป.พ.พ. ม. 420, ม. 561 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2488 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน (ฉบับที่ 2) พ.ศ.2490 สัญญาเช่าที่เลิกสัญญากันโดยชอบก่อนมี พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2489 ใช้บังคับนั้น จะนำ พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2489,2490 ไปบังคับไม่ได้คดีนี้ โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากตึกเช่า จำเลยให้การต่อสู้ว่า จำเลยใช้ตึกที่เช่าเป็นที่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ แล้วศาลชั้นต้นตัดสินยกฟ้องโจทก์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า สัญญาเช่าระหว่างโจทก์จำเลยได้สิ้นสุดลงแล้ว โดยโจทก์บอกเลิก คงเหลือปัญหาที่โจทก์จำเลยเถียงกันว่าตึกเช่านี้ได้ใช้เป็นที่อยู่อาศัยเป็นส่วนใหญ่ หรือใช้ประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งศาลชั้นต้นยังไม่ได้วินิจฉัย จึงพิพากษาย้อนให้ศาลชั้นต้นสืบพยาน แล้วพิพากษาใหม่จำเลยฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์มีสิทธิบอกเลิกการเช่าได้ตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า 2488 มาตรา 3 และจำเลยก็ไม่มีสิทธิที่จะอยู่ต่อไป หากที่เช่านั้นใช้ประกอบการค้าเป็นส่วนใหญ่พระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่าฯ 2489, 2490 ไม่คุ้มครองจำเลย เพราะไม่มีผลย้อนหลังไปลบล้างสิทธิของโจทก์ซึ่งมีอยู่ก่อนแล้ว จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์(ธรรมบัณฑิตสิทธิศฤงคาร-ชัยประชา-ประวัติ ปัตตพงศ์)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ