ผลของประกาศกระทรวงสาธารณสุขที่ออกระหว่างพิจารณาคดีต่อความผิดฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้ในครอบครองเพื่อขาย
เมื่อกฎหมายใหม่ (ประกาศกระทรวงสาธารณสุข) เป็นคุณแก่จำเลย ศาลต้องนำมาใช้บังคับตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 3 และเมื่อการกระทำเป็นความผิดกรรมเดียวและมีบทเฉพาะ (มาตรา 13 ทวิ, 89) แล้ว ไม่ต้องปรับบทตามบททั่วไป (มาตรา 106 วรรคหนึ่ง) อีก
จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 13 ทวิ วรรคหนึ่ง, 89 จำคุก 5 ปี ลดโทษหนึ่งในสี่คงจำคุก 3 ปี 9 เดือน ข้อหาตามมาตรา 106 ทวิ ให้ยกฟ้อง
จำเลยถูกจับกุมเมื่อวันที่ 21 เมษายน 2536 พร้อมเมทแอมเฟตามีนน้ำหนักรวม 4.91 กรัม ระหว่างพิจารณามีประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) ยกเลิกฉบับที่ 85 และกำหนดปริมาณการมีไว้ในครอบครองเป็นสารบริสุทธิ์ไม่เกิน 0.500 กรัม แต่ไม่มีการคำนวณสารบริสุทธิ์ของของกลาง
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 955/2540พนักงานอัยการจังหวัดกาญจนบุรีโจทก์นาง รำพึง สาสุขจำเลย ป.อ. ม. 3 พ.ร.บ.วัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ.2518 ม. 106, ม. 106 ทวิ ประกาศกระทรวงสาธารณสุข ฉบับที่ 92 (พ.ศ.2538) โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีเมทแอมเฟตามีนจำนวน55เม็ดกับ1ห่อน้ำหนัก4.91กรัมไว้ในครอบครองเพื่อขายโดยไม่ได้รับอนุญาตขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทพ.ศ.2518ดังนี้แม้ขณะเกิดเหตุการกระทำของจำเลยจะเป็นความผิดตามฟ้องแต่ขณะคดีอยู่ในระหว่างพิจารณาได้มีประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่92(พ.ศ.2538)ออกมายกเลิกประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่85(พ.ศ.2536)ซึ่งบังคับใช้ขณะเกิดเหตุโดยกำหนดการมีไว้ในครอบครองหรือใช้ประโยชน์ซึ่งวัตถุออกฤทธิ์ในประเภท1หรือ2เมื่อคำนวณเป็นสารบริสุทธิ์แล้วสำหรับเมทแอมเฟตามีนต้องไม่เกิน0.500กรัมเมื่อไม่มีการคำนวณว่าเมทแอมเฟตามีนของกลางน้ำหนักรวม4.91กรัมมีสารบริสุทธิ์ได้ปริมาณเกินกว่าที่กำหนดจำเลยจึงไม่มีความผิดตามพระราชบัญญัติวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทฯมาตรา106ทวิเพราะประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่92(พ.ศ.2538)เป็นคุณแก่จำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา3จำเลยจึงมีความผิดตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาทฯมาตรา106วรรคหนึ่งเท่านั้นโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตามพระราชบัญญัติวัตถุที่ออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา 4, 6, 13 ทวิ, 59, 62, 89,106 ทวิ, 116 ริบเมทแอมเฟตามีนและเงินสดของกลางจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติวัตถุออกฤทธิ์ต่อจิตและประสาท พ.ศ. 2518 มาตรา13 ทวิ วรรคหนึ่ง, 59, 89, 106 ทวิ, 116 ลงโทษฐานมีเมทแอมเฟตามีนไว้เพื่อขาย จำคุก 5 ปี จำเลยให้การรับสารภาพในชั้นจับก