ข้อตกลงในสัญญาเช่าที่ห้ามใช้เป็นที่อยู่อาศัย แต่ผู้เช่าใช้เป็นที่อยู่อาศัยจริง และผู้ให้เช่าทราบมาก่อน จะถือตามข้อตกลงหรือข้อเท็จจริง
แม้ในสัญญาเช่ามีข้อความชัดว่า ผู้เช่าจะใช้ทรัพย์ที่เช่าเพื่อประโยชน์เฉพาะแต่ที่เป็นประกอบการค้าแต่อย่างเดียว จะไม่ใช้เป็นที่อยู่อาศัย ดังนี้ จำเลยก็มีสิทธิจะต่อสู้และนำสืบได้ว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยในเมื่อจำเลยเช่าอยู่อาศัยมาก่อนและโจทก์ก็ทราบอยู่แล้ว แต่เพื่อจะหลีกเลี่ยงมิให้จำเลยได้รับความคุ้มค
ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง
จำเลยใช้ห้องเป็นที่อยู่อาศัย มิได้อยู่ในทำเลการค้า จำเลยได้เช่าห้องจากเจ้าของเดิมก่อนโจทก์เข้ารับเหมาเช่า โจทก์ทราบว่าจำเลยใช้เป็นที่อยู่อาศัยมาก่อน แต่ให้จำเลยทำสัญญาเช่าใหม่มีกำหนด 1 ปี โดยมีข้อห้ามใช้เป็นที่อยู่อาศัย เพื่อหลีกเลี่ยงมิให้จำเลยได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1550/2493บริษัทไทยนิธิ จำกัด โดยนายวรรณะ บุรุษหงส์โจทก์ผู้รับมอบอำนาจโจทก์นายชุนลิ้ม แซ่เตียจำเลย พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 ป.วิ.พ. ม. 94แม้ในสัญญาเช่ามีข้อความชัดว่า ผู้เช่าจะใช้ทรัพย์ที่เช่าเพื่อประโยชน์เฉพาะแต่ที่เป็นประกอบการค้าแต่อย่างเดียว จะไม่ใช้เป็นที่อยู่อาศัย ดังนี้ จำเลยก็มีสิทธิจะต่อสู้และนำสืบได้ว่า จำเลยเช่าเพื่ออยู่อาศัยในเมื่อจำเลยเช่าอยู่อาศัยมาก่อนและโจทก์ก็ทราบอยู่แล้ว แต่เพื่อจะหลีกเลี่ยงมิให้จำเลยได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ จึงกล่าวข้อความเหล่านั้นลงในสัญญาเช่า ดังนี้ ก็ต้องถือตามความเป็นจริงและถือว่าจำเลยได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯลฯ โจทก์จะฟ้องขับไล่จำเลยยังไม่ได้โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลยออกจากตึกเช่า จำเลยต่อสู้ว่าได้รับความคุ้มครองจากพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ประเด็นสำคัญข้อต้นมีว่า ตามสัญญาเช่ามีข้อความชัดว่า ผู้เช่าจะใช้ทรัพย์ที่เช่า เพื่อประโยชน์แต่ที่ประกอบการค้าแต่อย่างเดียว จะไม่ใช่เป็นที่อยู่อาศัยดังนี้จำเลยจะต่อสู้และนำสืบได้หรือไม่ว่า จำเลยอยู่อาศัยเพื่อให้ได้รับความคุ้มครองตามพระราชบัญญัติควบคุมค่าเช่า ฯลฯสำหรับข้อเท็จจริงเป็นอันฟังได้ว่า จำเลยใช้ห้องรายนี้เป็นที่อยู่อาศัย และมิได้อยู่ในทำเลการค้า จำเลยมีอาชีพทางรับน้ำส้ม น้ำหวานจากโรงงานแล้วขนไปตามร้านย่อยที่ห้องจำเลยนี้จำเลยมิได้เปิดขาย และจำเลยได้เช่าห้องรายนี้มาจากเจ้าของตั้งแต่ก่อนบริษัทโจทก์เข้ารับเหมาเช่าจากเจ้าของ เมื่อโจทก์เข้ารับเหมาเช่าใน พ.ศ. 2490 นี้แล้ว จึงมาให้จำเลยทำสัญญาเช่าดังกล่าวแล้วมีกำหนด 1 ปี