ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2491

ประเด็นกฎหมาย

ปัญหาว่าฟ้องฎีกาของจำเลยชอบด้วยกฎหมายหรือไม่ และศาลฎีกาจะรับวินิจฉัยข้อเท็จจริงที่ศาลล่างยังไม่ได้วินิจฉัยได้หรือไม่

หลักกฎหมาย

ฟ้องฎีกาจะถือเป็นของจำเลยคนใดได้ก็ต่อเมื่อจำเลยนั้นได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วและยื่นฎีกาภายในกำหนดเวลา และศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงที่ศาลล่างยังไม่ได้วินิจฉัย

คำวินิจฉัย

พิพากษายืน

ข้อเท็จจริงสำคัญ

จำเลยทั้งห้าแต่งตั้งทนายคนเดียวกัน โดยใบแต่งทนายให้มีอำนาจถึงการอุทธรณ์ฎีกา ทนายจำเลยยื่นฟ้องฎีกาในนามจำเลยทุกคน แต่จำเลยที่ 1 เท่านั้นที่ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์และยื่นฎีกาภายในกำหนด ส่วนจำเลยที่ 3, 4 ยื่นเกินกำหนด และจำเลยที่ 2, 5 ไม่ได้ฟังคำพิพากษา ฟ้องฎีกามิได้คัดค้านคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ กลับเสนอข้

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1020/2491อัยการประจำศาลจังหวัดยโสธรโจทก์นายคำภา สานสัน กับพวกจำเลย ป.วิ.พ. ม. 60, ม. 62 ป.วิ.อ. ม. 158, ม. 216 พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ พ.ศ.2482 จำเลยทั้งหมดได้แต่งตั้งให้ทนายคนเดียวกันเป็นทนายของจำเลยทุกคนทนายจำเลยเป็นผู้ลงนามในฟ้องฎีกา ต้องถือว่าเป็นฟ้องฎีกาของจำเลยผู้ที่ได้ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์แล้วและได้ยื่นฎีกาภายในกำหนดเท่านั้นศาลชั้นต้นยกฟ้องเพราะฟ้องของโจทก์ไม่เป็นองค์แห่งความผิดศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องโจทก์เป็นองค์แห่งความผิด ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่ จำเลยฎีกามิได้คัดค้านว่าคำพิพากษาศาลอุทธรณ์มิได้ถูกต้องตรงไหนกลับเสนอข้อเท็จจริงที่ต่างนำสืบมาว่าจะควรฟังอย่างไรดังนี้ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยข้อเท็จจริงที่ศาลล่างยังไม่ได้วินิจฉัยฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 5 มิถุนายน 2491 ยื่นฎีกาวันที่ 5 กรกฎาคม 2491 หาขาดอายุความไม่โจทก์ฟ้องหาว่า จำเลยสมคบกันมีโคไว้ในครอบครองโดยไม่มีหลักฐานทางทะเบียนในการโอนสัตว์พาหนะและไม่สามารถแสดงความบริสุทธิ์ได้ ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ ศาลชั้นต้นเห็นว่าฟ้องของโจทก์ไม่ครบเกณฑ์จะเอาผิดแก่จำเลยได้ ไม่จำต้องวินิจฉัยข้อเท็จจริง พิพากษายกฟ้อง ศาลอุทธรณ์เห็นว่าฟ้องของโจทก์ถูกต้องแล้ว ให้ศาลชั้นต้นวินิจฉัยข้อเท็จจริงแล้วพิพากษาใหม่จำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า ตามฟ้องฎีกานั้นทนายจำเลยเป็นผู้ลงนามในฟ้องฎีกา และปรากฏตามใบแต่งทนายว่าจำเลยทั้งห้าได้แต่งให้ทนายคนเดียวกันเป็นทนายของจำเลยทุกคน ตามใบแต่งทนายให้มีอำนาจตลอดถึงการอุทธรณ์ฎีกาด้วย จำเลยที่ 1 ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์วันที่ 5 มิถุนายน 2491 ทนายจำเลยยื่นฟ้องฎีกาเมื่อวันที่ 5 กรกฎาคม 2491 จำเลยที่ 3, 4 ฟังคำพิพากษาศาลอุทธรณ์หลังจากท