การจำแนกประเภทลูกจ้างประจำกับลูกจ้างชั่วคราว โดยพิจารณาจากวัตถุประสงค์ของการจ้าง มิใช่จำนวนวันทำงานหรือค่าจ้าง
ข้อแตกต่างระหว่างลูกจ้างประจำกับลูกจ้างชั่วคราวอยู่ที่วัตถุประสงค์ของการจ้าง ถ้านายจ้างตกลงจ้างลูกจ้างไว้เป็นประจำก็ถือว่าเป็นลูกจ้างประจำ แต่ถ้าตกลงจ้างไว้เพียงเพื่อให้ทำงานซึ่งมีลักษณะเป็นครั้งคราว เป็นงานจร หรือเป็นงานตามฤดูกาล ก็ถือว่าเป็นลูกจ้างชั่วคราว
โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยไม่ต้องจ่ายค่าจ้างสำหรับวันหยุดพักผ่อนประจำปีให้แก่โจทก์ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง
จำเลยจ้างโจทก์โดยมิได้แสดงความประสงค์ว่าจะจ้างประจำหรือจ้างชั่วคราว และมิได้กำหนดระยะเวลาการจ้างไว้ ลักษณะงานของจำเลยเป็นงานซึ่งมีอยู่โดยสม่ำเสมอ ไม่ใช่ทำเสร็จครั้งหนึ่งแล้วก็เป็นอันเสร็จสิ้นกันไปโดยไม่มีงานให้ทำอีก ข้อตกลงให้โจทก์ทำงานเฉพาะวันเสาร์ วันอาทิตย์ หรือวันหยุดราชการ โดยจ่ายค่าจ้างเฉพาะวั
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1847/2529นาง สุภัค ภัทรธีรกุลโจทก์บริษัท โรงพยาบาลเพชรบุรี จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 575 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 2ข้อแตกต่างระหว่างลูกจ้างประจำกับลูกจ้างชั่วคราวอยู่ที่วัตถุประสงค์ของการจ้างไม่ใช่อยู่ที่จำนวนวันทำงานหรือค่าจ้างในแต่ละเดือนถ้านายจ้างตกลงจ้างลูกจ้างไว้เป็นประจำก็ถือว่าเป็นลูกจ้างประจำแต่ถ้าตกลงจ้างไว้เพียงเพื่อให้ทำงานซึ่งมีลักษณะเป็นครั้งคราวเป็นงานจรหรือเป็นงานตามฤดูกาลก็ถือว่าเป็นลูกจ้างชั่วคราวเมื่อจำเลยจ้างโจทก์นั้นจำเลยมิได้แสดงความประสงค์ว่าจะจ้างประจำหรือจ้างชั่วคราวและมิได้กำหนดระยะเวลาการจ้างไว้แต่ลักษณะงานของจำเลยเป็นงานซึ่งมีอยู่โดยสม่ำเสมอไม่ใช่ทำเสร็จครั้งหนึ่งแล้วก็เป็นอันเสร็จสิ้นกันไปโดยไม่มีงานให้ทำอีกต้องถือว่าจำเลยจ้างโจทก์ให้ทำงานไปตามปกติจนกว่าจะมีการเลิกสัญญาจ้างต่อกันโจทก์จึงเป็นลูกจ้างประจำของจำเลยข้อตกลงที่ให้โจทก์ทำงานเฉพาะวันเสาร์วันอาทิตย์หรือวันหยุดราชการโดยจ่ายค่าจ้างเฉพาะวันที่มาทำงานนั้นเป็นข้อตกลงกำหนดจำนวนวันทำงานและค่าจ้างกันเท่านั้นไม่ทำให้โจทก์กลายเป็นลูกจ้างชั่วคราวของจำเลย.โจทก์ ฟ้อง ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ประจำ ของ จำเลย ทำ หน้าที่เภสัชกร ห้องยา ทำงาน สัปดาห์ ละ 3 วัน ค่าจ้าง วัน ละ 300 บาท กำหนดจ่าย ค่าจ้าง ทุก วัน สิ้นเดือน จำเลย มี หนังสือ แจ้ง โจทก์ มิให้เข้า ทำงาน กับ จำเลย โดย ไม่ มี กำหนด เวลา และ ไม่ มี สาเหตุ เป็นการ เลิกจ้าง ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ บังคับ จำเลย จ่าย ค่าเสียหายค่าชดเชย สินจ้าง แทน การ บอกกล่าว ล่วงหน้า และ ค่าจ้าง สำหรับ วันหยุดพักผ่อน ประจำปี พร้อม ดอกเบี้ย แก่ โจทก์ จำเลย ให้การ ว่า โจทก์ เป็น ลูกจ้าง ชั่วคราว มิใช่ ลูกจ้