การเลิกจ้างโดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าและไม่จ่ายค่าชดเชย กรณีลูกจ้างละทิ้งหน้าที่ไปดื่มเบียร์ในเวลาทำงาน
การละทิ้งหน้าที่และฝ่าฝืนข้อบังคับด้วยการดื่มเบียร์ในเวลาทำงานถือเป็นการละทิ้งหน้าที่และจงใจขัดคำสั่งนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมาย จำเลยเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 แต่การฝ่าฝืนข้อบังคับดังกล่าวไม่เป็นกรณีร้ายแรงเพราะลักษณะงานไม่ใช่หากมึนเมาจะเกิดความเสียหายร้ายแรง และไม่ปรากฏ
จำเลยต้องจ่ายค่าชดเชยจำนวน 11,250 บาท พร้อมดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันที่เลิกจ้างจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์
โจทก์เป็นลูกจ้างจำเลย ทำงานเวลา 8-17 น. เมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2536 เวลา 16.20 น. โจทก์ละทิ้งหน้าที่ไปซื้อเบียร์จากร้านค้าห่างจากโรงงาน 200 เมตร แล้วนำไปดื่มกับพวกที่บริเวณทิ้งขยะ จำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เคยตักเตือนเป็นหนังสือมาก่อน ลักษณะงานของโจทก์คือขัดเงาในบริษัทผลิตเครื่องประดับกาย ไม่ใช่งานที่ห
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2476/2537นาย วิชัย วิริยมโจทก์บริษัท เฉินหลิน อุตสาหกรรม จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 224, ม. 583 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 43, ข้อ 47 การที่โจทก์ละทิ้งหน้าที่ในระหว่างเวลาทำงานและฝ่าฝืนข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานด้วยการดื่มเบียร์ในระหว่างเวลาทำงานถือได้ว่าเป็นการละทิ้งหน้าที่การงาน และจงใจขัดคำสั่งนายจ้างอันชอบด้วยกฎหมาย จำเลยจึงเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าและไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า โจทก์ละทิ้งหน้าที่เฉพาะในวันที่ 16 ตุลาคม 2536 ตั้งแต่เวลา 16.20 นาฬิกา มิใช่ละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานข้อ 47(4) ลักษณะงานที่โจทก์ทำมิใช่งานที่หากผู้ปฏิบัติงานมึนเมาแล้วจะเกิดความเสียหายร้ายแรงแก่นายจ้าง และไม่ปรากฏว่าโจทก์มึนเมาเพียงใด แม้ตามข้อบังคับของจำเลยกำหนดให้เลิกจ้างได้โดยไม่จ่ายค่าชดเชยก็มิใช่จะต้องถือว่าการทำผิดวินัยดังกล่าวเป็นกรณีร้ายแรง เมื่อจำเลยเลิกจ้างโจทก์โดยไม่เคยตักเตือนจำเลยจึงต้องจ่ายค่าชดเชยแก่โจทก์ ค่าชดเชยเป็นเงินที่นายจ้างต้องจ่ายให้ลูกจ้างเมื่อเลิกจ้างจำเลยไม่จ่ายค่าชดเชยให้โจทก์ จึงต้องถือว่าผิดนัดนับแต่วันที่เลิกจ้างเป็นต้นไป จำเลยจึงต้องชดใช้ดอกเบี้ยร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีแก่โจทก์โจทก์ฟ้องว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้าโจทก์มีสิทธิได้รับสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยขอให้บังคับจำเลยชำระสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า 2,875 บาทและค่าชดเชย 11,250 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละเจ็ดครึ่งต่อปีนับแต่วันเลิกจ้างจนกว่าจะชำระเสร็จแก่โจทก์จำเลยให้การว่าโจทก์ได้ละทิ้งหน้าที่ไปซื้อเบียร์