ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2496/2529

ประเด็นกฎหมาย

การเลิกจ้างลูกจ้างที่เขียนข้อความหมิ่นประมาทนายจ้างโดยจงใจให้เสียหาย โดยไม่บอกกล่าวล่วงหน้า ไม่จ่ายค่าชดเชย และไม่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม

หลักกฎหมาย

ลูกจ้างซึ่งเขียนข้อความหมิ่นประมาทนายจ้างด้วยถ้อยคำรุนแรงและจงใจทำให้นายจ้างเสียหาย นายจ้างย่อมเลิกจ้างได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าตาม ป.พ.พ. มาตรา 583 และไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(2) และไม่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม

คำวินิจฉัย

พิพากษายืนตามศาลแรงงานกลางที่ยกฟ้องโจทก์

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นลูกจ้างประจำ เขียนข้อความวิจารณ์ด้วยถ้อยคำรุนแรงกล่าวหาผู้บริหารโรงแรมกลั่นแกล้งพนักงานสหภาพแรงงาน เป็นทาสฝรั่ง แม่บ้านประพฤติชั่วจิตทราม เข้าลักษณะหมิ่นประมาทจำเลย นำไปปิดประกาศที่บอร์ดสหภาพแรงงาน จำเลยตักเตือนเป็นหนังสือแล้วโจทก์ยังฝ่าฝืนอีก การกระทำเป็นการจงใจทำให้จำเลยเสียหาย

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2496/2529นาย วัสชโย ชินะนาวินโจทก์บริษัท ไทยโรงแรม จำกัดจำเลย ป.พ.พ. ม. 583 พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแขวงและวิธีพิจารณาความอาญาในศาลแขวง พ.ศ.2499 ม. 49 ประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47 (2)โจทก์เขียนข้อความนำไปปิดประกาศที่บอร์ดของสหภาพแรงงานเป็นข้อความวิจารณ์ด้วยถ้อยคำรุนแรงกล่าวหาผู้บริหารโรงแรมกลั่นแกล้งพนักงานสหภาพแรงงานเป็นทาสฝรั่งแม่บ้านของโรงแรมประพฤติชั่วจิตทรามเข้าลักษณะหมิ่นประมาทจำเลยการกระทำของโจทก์เป็นการจงใจทำให้จำเลยได้รับความเสียหายจำเลยเลิกจ้างโจทก์ได้โดยไม่ต้องบอกกล่าวล่วงหน้าไม่ต้องจ่ายค่าชดเชยและไม่เป็นการเลิกจ้างที่ไม่เป็นธรรม.โจทก์ ฟ้อง ว่า จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ ซึ่ง เป็น ลูกจ้าง ประจำ โดยโจทก์ ไม่ ได้ ทำ ผิด เป็น การ เลิกจ้าง ไม่ เป็นธรรม ขอ ให้ บังคับให้ จำเลย รับ โจทก์ กลับ เข้า ทำงาน หาก ไม่ สามารถ ปฏิบัติ ได้ ให้ค่าเสียหาย สินจ้าง แทน การ บอกกล่าว ล่วงหน้า และ ค่าชดเชย พร้อมดอกเบี้ย จำเลย ให้การ ว่า จำเลย เลิกจ้าง โจทก์ เพราะ โจทก์ กระทำ การ ฝ่าฝืนข้อบังคับ ใน การ ทำงาน เป็น กรณี ร้ายแรง โดย โจทก์ ได้ เขียน บทความซึ่ง เป็น การ หมิ่นประมาท ผู้บังคับบัญชา ก่อ ให้ เกิด ความ แตกแยกและ เข้าใจ ผิด ต่อ จำเลย นำ ไป ติด บอร์ด ของ สหภาพ แรงงาน หลายครั้งจำเลย ได้ ตักเตือน เป็น หนังสือ แล้ว โจทก์ ยัง คง ฝ่าฝืน อีก การกระทำ ของ โจทก์ เป็น ผิด อาญา และ เป็น การ จงใจ ทำ ให้ จำเลย เสียหายจำเลย จึง เลิกจ้าง โจทก์ ได้ โดย ไม่ ต้อง จ่าย เงิน ตาม ฟ้อง ขอ ให้ยกฟ้อง ศาลแรงงานกลาง พิพากษา ยกฟ้อง โจทก์ อุทธรณ์ ต่อ ศาลฎีกา ศาลฎีกา แผนก คดีแรงงาน วินิจฉัย ว่า โจทก์ เขียน ข้อความ วิจารณ์ ด้วยถ้อยคำ รุนแรง ก