ฎีกาที่ คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1781 - 1786/2500

ประเด็นกฎหมาย

การสั่งพักงานลูกจ้างโดยไม่สอบสวนตามระเบียบ นายจ้างต้องรับผิดจ่ายค่าจ้างระหว่างพักงาน

หลักกฎหมาย

เมื่อนายจ้างไม่ปฏิบัติตามระเบียบการของตนเองในการสอบสวนก่อนสั่งพักงาน นายจ้างจะปรับให้ลูกจ้างรับผิดในการกระทำของนายจ้างไม่ได้ และต้องจ่ายค่าจ้างระหว่างพักงานเต็มจำนวน

คำวินิจฉัย

จำเลยต้องรับผิดจ่ายค่าจ้างระหว่างพักงานให้โจทก์ ศาลฎีกาพิพากษายืนตามศาลล่างทั้งสอง ให้จำเลยใช้ต้นเงินแก่โจทก์ทุกคนพร้อมดอกเบี้ยร้อยละ 7.5 ต่อปี นับตั้งแต่วันที่ 20 เมษายน 2497 จนกว่าจะชำระเสร็จ

ข้อเท็จจริงสำคัญ

โจทก์เป็นคนงานของการรถไฟฯ ถูกจับในข้อหากบฏ จำเลยสั่งพักงาน ต่อมาปรากฏว่าโจทก์ไม่ผิดอาญา แต่ผิดวินัย จำเลยไม่ได้สอบสวนตามระเบียบการของการรถไฟฯ ฉบับที่ 7 ข้อ 7, 9

กฎหมายที่เกี่ยวข้อง

เนื้อหาคำพิพากษา (บางส่วน)

ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1781 - 1786/2500นายบุญเสริมหลากกลิ่นหอมกับพวก รวม 6 สำนวนโจทก์การรถไฟแห่งประเทศไทยจำเลย พ.ร.บ.การรถไฟแห่งประเทศไทย พ.ศ.2494 , ม. 25, ม. 35 ระเบียบการของการรถไฟแห่งประเทศไทย ฉบับที่ 7 ม. 7, ม. 9 ป.พ.พ. ม. 583ก่อนที่โจทก์ซึ่งเป็นคนงานของการรถไฟแห่งประเทศไทยจะถูกตำรวจจับมาฟ้องคดีอาญาในข้อหากบฎภายในราชอาณาจักร โจทก์กับคนงานการรถไฟฯ ได้มีการหยุดงานกันมาก่อน แต่จำเลยคือการรถไฟฯไม่ได้สั่งพักงานโจทก์เพราะพฤติการณ์ดังกล่าวนี้ หากแต่เห็นโจทก์มีปฏิกิริยาอื่นต่อมาจนตำรวจจับมาฟ้อง การรถไฟฯจึงสั่งพักงานโจทก์ ในที่สุดได้ความชัดว่าโจทก์ไม่ได้กระทำผิดทางอาญา แม้ว่าโจทก์จะได้กระทำผิดทางวินัย แต่ก็ไม่ปรากฎว่าได้มีการสอบสวนโจทก์ตามระเบียบการของการรถไฟฯ ฉบับที่ 7 ข้อ 7,9 เช่นนี้ โดยมติที่ประชุมใหญ่เห็นว่าการรถไฟฯ จำเลยต้องรับผิดจ่ายค่าจ้างระหว่างพักงานให้โจทก์การที่การรถไฟฯจำเลยไม่ปฏิบัติตามระเบียบการเอง จะปรับให้โจทก์รับผิดในการกระทำของการรถไฟฯจำเลยนั้นไม่ได้. (ประชุมใหญ่ครั้งที่ 6/2501)เรื่อง เรียกค่าจ้างแรงงาน คดี ๖ สำนวนนี้โจทก์ฟ้องเรียกค่าจ้างแรงงานระหว่างถูกจำเลยสั่งพักงาน จำเลยต่อสู้หลายประการโดยเฉพาะว่าโจทก์ละทิ้งหน้าที่การงานไปเอง ทั้งยังได้เป็นหัวหน้ายุยงชักชวนพวกคนงานอื่นๆ ของจำเลยให้ละทิ้งหน้าที่การงานไปด้วย จำเลยพยายามชี้แจงและสั่งให้โจทก์กับพวกกลับเข้าทำงานโดยดี แต่โจทก์ก็ขัดคำสั่งของจำเลย หาได้กลับเข้าทำงานตามเดิมไม่คงละทิ้งงานตลอดมา ในการชี้สองสถาน คู่ความได้แถลงรับกันว่า ฯลฯ โจทก์จำเลยรับกันต่อไปว่า ก่อนที่โจทก์ทั้ง ๖ จะถูกจับมาฟ้องในคดีอาญาแดงที่ ๑๔๓๑/๒๔๙๖ นั้น โจทก์กับคนงานของจำเลยได้มีการหยุดงานกันมาก่อน แต่จำเลยไม