ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2495พระยาปรีดานฤเบศร์ (ฟัก พันธุ์ฟัก)โจทก์นางลุยง พันธุ์ฟักจำเลย พระธรรมนูญศาลยุติธรรม ป.วิ.พ. ม. 144, ม. 148, ม. 150.โจทก์ฟ้องขอเลิกหุ้นส่วนและตั้งผู้ชำระบัญชี ไม่ใช่เป็นเรื่องเรียกร้องทรัพย์สิน หรือส่วนแบ่งอย่างใด จึงเป็นคดีมีคำขอปลดเปลื้องทุกข์ อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้หรืออีกนัยหนึ่งเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ เพราะโจทก์ไม่ได้เรียกร้องทรัพย์สิน และคดีก็ไม่ได้พิพาทกันว่าทรัพย์สินในหุ้นส่วนนี้มีอะไรบ้าง คดีอยู่ในอำนาจของศาลแขวงที่จะพิจารณาได้ ป.ม.วิ.แพ่งมาตรา 144 เป็นเรื่องห้ามมิให้ศาลดำเนินกระบวนพิจารณาในคดีเดิมที่ได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งชี้ขาดแล้วใหม่อีก ส่วนมาตรา 148 ห้ามมิให้คู่ความฟ้องซ้ำ โจทก์ฟ้องคดีต่อศาลแขวงๆพิพากษายกฟ้องโดยวินิจฉัยว่าเป็นคดีเกินอำนาจศาลแขวง โจทก์มิได้อุทธรณ์คงนำคดีนั้นไปฟ้องยังศาลแพ่ง ศาลแพ่งพิพากษายกฟ้องอีก โดยวินิจฉัยว่า เป็นคดีอยู่ในอำนาจศาลแขวง โจทก์จึงมายื่นฟ้องต่อศาลแขวงอีกครั้งหนึ่ง ดังนี้ เป็นเรื่องโจทก์มาฟ้องเป็นคดีใหม่ กรณีไม่ใช่มาตรา 144 และไม่ต้องห้ามตามมาตรา 148 เพราะศาล-ยังมิได้มีคำพิพากษาหรือคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดในเรื่องอันเป็นมูลฟ้องนั้น ศาลแขวงต้องรับฟ้องโจทก์ไว้ดำเนินคดีต่อไปเดิมโจทก์ฟ้องคดีขอให้เลิกการเป็นหุ้นส่วนและตั้งผู้ชำระบัญชี ต่อศาลแขวงพระนครใต้ๆ พิพากษาฟ้อง แต่ไม่ตัดสิทธิโจทก์จะฟ้องยังศาลมีอำนาจต่อไป โดยวินิจฉัยว่า จำเลยปฏิเสธว่าโจทก์ไม่ใช่หุ้นส่วน ไม่ใช่เจ้าของร่วมคดีจึงกลายเป็นคดีมีทุนทรัพย์เกินอำนาจศาลแขวง โจทก์จึงไปยื่นฟ้องคดีต่อศาลแพ่ง ๆ เห็นว่าคดีไม่มีข้อพิพาทกันด้วยทุนทรัพย์ จึงเป็นคดีไม่มีทุนทรัพย์ ชอบที่โจทก์จะดำเนินคด