ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 144
ตัวบท
มาตรา 144 เมื่อศาลใดมีคำพิพากษา หรือคำสั่งวินิจฉัยชี้ขาดคดีหรือในประเด็นข้อใดแห่งคดีแล้ว ห้ามมิให้ดำเนินกระบวนพิจารณาในศาลนั้นอันเกี่ยวกับคดีหรือประเด็นที่ได้วินิจฉัยชี้ขาดแล้วนั้น เว้นแต่กรณีจะอยู่ภายใต้บังคับบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายนี้ว่าด้วย (1) การแก้ไขข้อผิดพลาดเล็กน้อยหรือข้อผิดหลงเล็กน้อยอื่น ๆ ตามมาตรา 143 (2) การพิจารณาใหม่แห่งคดีซึ่งได้พิจารณาและชี้ขาดตัดสินไปฝ่ายเดียว ตามมาตรา 209 และคดีที่เอกสารได้สูญหายหรือบุบสลายตามมาตรา 53 (3) การยื่น การยอมรับ หรือไม่ยอมรับ ซึ่งอุทธรณ์หรือฎีกาตามมาตรา 229 และ 247 และการดำเนินวิธีบังคับชั่วคราวในระหว่างการยื่นอุทธรณ์ หรือฎีกาตามมาตรา 254 วรรคสุดท้าย (4) การที่ศาลฎีกาหรือศาลอุทธรณ์ส่งคดีคืนไปยังศาลล่างที่ได้พิจารณาและชี้ขาดตัดสินคดีนั้น เพื่อให้พิพากษาใหม่หรือพิจารณาและพิพากษาใหม่ตามมาตรา 243 (5) การบังคับคดีตามคำพิพากษาหรือคำสั่งตามมาตรา 271 ทั้งนี้ ไม่เป็นการตัดสิทธิในอันที่จะบังคับตามบทบัญญัติแห่งมาตรา 16 และ 240 ว่าด้วยการดำเนินกระบวนพิจารณาโดยศาลอื่นแต่งตั้ง
ฎีกาที่อ้างมาตรานี้
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4998/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 5286/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ ADMIN 8878/2544
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 3064/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6708/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 1661/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 4166 - 4170/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 105/2495
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 9375/2559
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6664/2545
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 55/2540
- คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 238/2546