เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 321 เพียงบทเดียว โดยมิได้อ้างพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะเป็นบทลงโทษด้วย หน้าที่นำสืบความบริสุทธิ์ตกอยู่แ
เมื่อโจทก์ไม่ได้อ้างพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะเป็นบทลงโทษ หน้าที่นำสืบแสดงความบริสุทธิ์จึงไม่ตกอยู่แก่จำเลย
พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์
โคหายไปหนึ่งตัว ต่อมาอีก 2 ปี จับโคของกลางได้ที่คอกจำเลย โดยจำเลยได้รับโคมาจากการตีใช้หนี้โดยไม่มีตั๋วพิมพ์รูปพรรณโอน
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2479อัยยการสงขลาโจทก์นายแสง ,นายหนูสิน,นาย+จำเลย ป.อ. ม. 321 พ.ร.บ.สัตว์พาหนะ ร.ศ.119 ม. 20 ป.วิ.อ. ในคดีที่โจทก์ฟ้องหาว่าจำเลยรับโคไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของร้าย ขอให้ลงโทษตาม ม.321 แต่บทเดียวโดยมิได้อ้าง พ.ร.บ.สัตว์พาหนะสำหรับเป็นบทลงโทษจำเลยด้วยแล้ว หน้าที่นำสืบความบริสุทธิหาตกอยู่แก่จำเลยไม่คดีได้ความว่าโคของนายแย้หายไปตัวหนึ่ง ต่อมาอีก ๒ ปีไปจับโคของกลางนี้ได้ที่คอกนายหนูสินจำเลย ปรากฎตามคำพะยานหลักฐานว่านายถกจำเลยได้นำโคของกลางนี้มาตีใช้หนี้ให้นายหนูสิน โดยนายถกมิได้มีหรือนำตั๋วพิมพ์รูปพรรณสำหรับโคนั้นมาโอนให้นายหนูสินด้วย โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามมาตรา ๓๒๑ ศาลฎีกาตัดสินว่าได้ความเพียงเท่านี้ยังไม่พอจะฟังว่านายถก นายหนูสินได้มีโคตัวนั้นไว้โดยทุจจริต ทั้งเรื่องนี้มิใช่เรื่องที่โจทก์ขอให้ลงโทษจำเลยตามพ.ร.บ.สัตนว์พาหนะ หน้าที่นำสืบแสดงความบริสุทธิจึงไม่ตกอยู่แก่นายถกจำเลยพิพากษากลับศาลอุทธรณ์ให้ยกฟ้องโจทก์(พลางกูร-มนธา-อรรถกฤต ช.เพ็ญชาติ)ศาลชั้นต้น - นายไชยเจริญ +ศาลอุทธรณ์ - พระเทพปริญญาแหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ