ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 321

ตัวบท

มาตรา 321 ความผิดตามมาตรา 309 วรรคแรก มาตรา 310 วรรคแรก และมาตรา 311 วรรคแรก เป็นความผิดอันยอมความได้

ฎีกาที่อ้างมาตรานี้

• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 693/2559
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 602/2478
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 638/2478
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 318/2483
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 121/2471 — ฟ้องลักทรัพย์ แต่พิจารณาได้ความว่ารับของโจร ลงโทษฐานรับของโจรได้หรือไม่
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 237/2471 — การฟ้องว่าปล้นทรัพย์ แต่พิจารณาได้ความว่ารับของโจร ลงโทษตามมาตรา 321 ได้หรือไม่
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 956 - 957/2473 — เมื่อจำเลยเคยต้องคำพิพากษาในสำนวนแรกว่าได้ทำผิดและศาลรอการลงอาญาไว้แล้ว จะรอการลงอาญาในสำนวนที่สองอีกได้หรือไม่
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 345/2469
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 41 - 42/2470
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2472 — ความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 321 ต้องได้ความว่าจำเลยรับไว้โดยรู้สึกว่าเป็นของที่ได้มาจากการกระทำผิด
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 498/2472
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 436 - 437/2479 — ปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับการลงโทษจำเลยตามมาตรา 295 หรือมาตรา 321 และการรับฟังพยานหลักฐานโดยไม่มีประจักษ์พยาน
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 468/2479 — การที่จำเลยรับสารภาพตามฟ้องซึ่งกล่าวถึงการเคยต้องโทษมาก่อน แต่คำขอท้ายฟ้องมิได้อ้างมาตรา 72 จะถือว่าจำเลยรับว่าเคยต้องโทษและเพิ่มโทษได้หรือไม่
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 477/2479 — ปัญหาข้อกฎหมายว่าศาลจะลงโทษจำเลยฐานรับของโจรได้หรือไม่ เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษฐานลักทรัพย์ แต่ทางพิจารณาได้ความว่าจำเลยกระทำผิดฐานรับของโจร
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 487/2479 — เมื่อโจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 321 เพียงบทเดียว โดยมิได้อ้างพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะเป็นบทลงโทษด้วย หน้าที่นำสืบความบริสุทธิ์ตกอยู่แ
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 950/2472 — ความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 321 โดยโจทก์ต้องนำสืบให้ได้ว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของร้าย
• คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 643/2490 — การรับของที่ได้มาจากการกระทำอันเป็นความผิดโดยมิได้รับอนุญาตจากเจ้าพนักงานตาม พ.ร.บ.ว่าด้วยการกักคุมตัวฯ พ.ศ. 2488 ไม่เป็นของอันได้มาโดยการกระทำผิดตาม