ความผิดฐานรับของโจรตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 321 โดยโจทก์ต้องนำสืบให้ได้ว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของร้าย
การรับโฉนดไว้เป็นประกันเงินกู้มีผลเพียงประกันการชำระหนี้ ไม่ใช่การได้รับประโยชน์ในเนื้อที่ จึงเป็นข้อแสดงว่าจำเลยรับไว้โดยสุจริต
ศาลฎีกาตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิมที่ให้ยกฟ้อง เนื่องจากโจทก์นำสืบไม่สมว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของร้าย
มีผู้ร้ายลักโฉนดของ ส.จ.ไป แล้วมีผู้ปลอมตัวเป็น ส.จ.มากู้เงินที่จำเลย โดยให้โฉนดเป็นประกัน ต่อมาจำเลยนำโฉนดไปเป็นประกันเงินกู้ของ ว.อีกชั้นหนึ่ง โจทก์สืบได้เพียงว่าโฉนดหายไป แต่ไม่ได้สืบว่าจำเลยรู้ว่าเป็นของร้าย
ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 950/2472อัยยการประทุมธานีโจทก์รองอำมาตย์ตรีอู๊ดจำเลย ป.อ. ม. 321 ป.วิ.อ. โจทก์มีหน้าที่นำสืบว่าจำเลยรับของร้ายไว้โดยรู้สึกได้ความว่ามีผู้ร้ายลักโฉนดของ ส.จ.ไปแล้วมีผู้ปลอมตัวเปน ส.จ.มากู้เงินที่จำเลย และให้โฉนดนั้นยึดไว้เปนประกัน ภายหลังจำเลยเอาโฉนดไปเปนประกันเงินกู้ของ ว.อีกชั้นหนึ่งโจทก์จึงฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยตาม ม.๓๒๑ ศาลเดิมเห็นว่าโจทก์สืบไม่สมว่าจำเลยได้รับโฉนดไว้โดยรู้สึกว่าเปนของร้าย ให้ยกฟ้อง ศาลอุทธรณ์ตัดสินกลับว่า จำเลยมีผิดรับของโจรตาม ม.๓๒๑ ให้จำคุก ๖ เดือน ศาลฎีกาเห็นว่า โจทก์สืบได้แต่เพียงว่าโฉนดนี้ได้หายไป มิได้นำสืบให้เห็นว่าจำเลยรับโฉนดไว้เปนประกันเงินกู้ทำนองนี้ ก็มีผลเพียงประกันการชำระหนี้เท่านั้น หาใช่ว่าจะได้รับประโยชน์ในเนื้อที่นั้นอย่างไรไม่ หาใช่ว่าจะได้รับประโยชน์ในเนื้อที่นั้นอย่างไรไม่ ย่อมเปนข้อแสดงให้เห็นว่าจำเลยรับไว้โดยสุจริต จึงตัดสินกลับศาลอุทธรณ์ ยืนตามศาลเดิม(นล-ศรี-วิชัย)แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ