ฎีกาตัดสินเกี่ยวกับปัญหาข้อกฎหมายคำพิพากษาศาลฎีกาที่ 57/2493นางเง็กไน้ แซ่ลี้โจทก์นายเป๊คไ+๊ แซ่เตียจำเลย ป.พ.พ. ม. 537 พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่าในภาวะคับขัน พ.ศ.2489 แบ่งเคหะให้บุคคลอื่นเช่าอยู่ในตอนหลัง ทำการค้าขายโดยเสียเงินให้เป็นรายเดือน ดังนี้ แม้จะลงทะเบียนสำมะโนครัวไว้ว่าเป็นการอาศัย ก็ต้องถือว่าเป็นการเช่าโจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากเคหะ โดยอ้างว่าโจทก์เช่ามาจากเจ้าของ และอนุญาตให้จำเลยอยู่อาศัย-ทำการค้าเล็ก ๆ น้อย ๆ จำเลยต่อสู้ว่าได้เช่าจากโจทก์ ได้รับความคุ้มครองตาม พ.ร.บ.ควบคุมค่าเช่า ฯ ได้ความว่าโจทก์เช่าจากเจ้าของและอยู่ด้านหน้าจำเลยและบริวารอยู่ด้านหลัง ทำการค้าขายโดยเสียเงินให้โจทก์เดือนละ ๕๐ บาท ในทะเบียนสำมะโนครัวลงไว้ว่าจำเลยเป็นผู้อาศัย ศาลอุทธรณ์เห็นพ้องตามศาลชั้นต้นว่า จำเลยเข้าอยู่โดยเช่าจากโจทก์ พิพากษายกฟ้อง โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาเห็นว่า การที่บุคคลตกลงให้บุคคลอีกคนหนึ่งได้ใช้หรือรับประโยชน์ในทรัพย์สิน โดยคิดค่าตอบแทนตามระยะเวลานั้น ย่อมเป็นการเช่าตามกฎหมายแล้ว ทะเบียนสำมะโนครัวไม่อาจเปลี่ยนแปลงข้อเท็จจริงได้ พิพากษายืน(ประมูล สุวรรณศร-เลขวณิชธรรมวิทักษ์-มนูกิจวิมลอรรถ)ศาลแขวงพระนครเหนือ - หลวงอนุสสรณ์นิติสารศาลอุทธรณ์ - พระพิบูลย์ไอศวรรย์แหล่งที่มากองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนกหมายเลขคดีดำศาลฎีกาหมายเลขคดีดำศาลชั้นต้นหมายเลขคดีแดงศาลชั้นต้นหมายเหตุรายการที่ 1/ ของหน้าที่ 1 พิมพ์คำพิพากษาปิดฉบับย่อ